• Afşarlar ya da Avşarlar
• Ağaçeri
• Hazarlar ya da Kazarlar
• Göktürkler (ya da: Kök-Turuk ve ya Kök-Türkler; 5S52 yılından sonra)
• Hunno-Bulgarlar: Bugünün Bulgaristan-Bulgarları lavlarla karışmış Türklerin torunlarıdır ama kendilerini islav olarak görürler. Bulgarların ilk Kağanları Türkçe konuşurdu (Bulgar-Türkçesi).
  
• Kanglılar
• Karahanlılar
• Kara Kıtaylılar
• Karaçaylar
• Karluklar
• Kayılar
• Keraitler
• Kerul-Tatarları
• Kimekler ya da Kımaklar
• Kınıklar
• Yenisey-Kırgızları
• Kutrigurlar
• Polovzlar ve Kumanlar (Romanya'da yaşayan ve macarca konuşan Székler Kumanların torunları olarak görülebilir.
• Merkitler
• Naymanlar
• Oğuzlar
  • Sekiz-Oğuzlar
  • Dokuz-Oğuzlar
  • Otuz-Oğuzlar
  • Toguz-Oğuzlar
  • Üç-Oğuzlar
• Ogurlar
• Onogurlar
• On-Oklar
• Osmanlılar: Osman I. tarafından 1288–1326 yıllarında Osmanlı Devletindeki Türk boylarının birleşmesinden türeyen Halk.
• Peçenekler
• Sabirler
• Şa-t'o halkı
• Karakoyunlular
• Selçuklular
• Tabgaçlar
• Tarduşlar
• Tohsiler
• Tölösler
• Çigiller
• Türgişler
• Utrigurlar
• Uz halkı
• Akkoyunlular
• Yağmarlar

• Türkiye Türkleri
• Acar-Türkleri
• Afşarlar
• Azerbaycan Türkleri
• Balkarlar
• Başkırtlar
• Kareerler ya da Karaimler
• Karakalpaklar
• Karaçaylar
• Kazaklar ya da Kazak-Kırgızları
• Kırgızlar ya da Kara-Kırgızlar
• Kırımçaklar (musevi Türk halkı)
• Kırım-Tatarları ya da Kırım-Türkleri
• Kumıklar ya da Kumükler
• Meşetler
• Nogaylar ya da Nogay-Tatarları
• Salarlar
• Sibirya Türkleri
  • Altaylar ya da Dağ-Oyratları
  • Hakaslar
  • Dolganlar
  • Yakutlar ya da Saka (çoğunluğu Hıristiyan-Ortodoks)
  • Şorlar
  • Teloytlar
  • Tuvinler ya da Uryangkay (çoğunluğu lamaistdir)
  • Tofalar ya da Karagaslar
• Tatarlar
• Çuvaşlar (hristiyan-ortodoks)
  • Tahtacılar (Alevi Türkler)
  • Yörük-Türkmenleri (göçebe Türk halkı)
  • Balkan-Türkleri
  • Manav Türkleri (yerleşmiş Türk halkı)
    • Batıtrakya-Türkleri
    • Bulgaristan-Türkleri
    • Gagavuzlar (Hristiyan-Ortodoks)
      • Karamanlılar (Hristiyan-Ortodoks)
      • Yunan-asıllı Türkçe konuşan halklar:
        • Girit-Türkleri (etnik olarak Yunanlar 1923'de müslüman oldukları için Giritden sürüldüler)
• Urumlar (Greko-Tatarları diye adlandırılan özünde Türk olan halk)
• Türkmenler (Doğu-Oğuzları'da denir)
• Uygurlar ya da Doğu-Çagataylar
• Yugurlar'in bir kısımı
• Özbekler ya da Batı-Çagataylar
• Halaçlar ya da Kalajlar
• Kıbrıs-Türkleri
• Kürmançlar
• Soraniler
• Zazalar
• Goraniler
• Nusayriler

Son 5 grup zamanla asimile olmuş ve olmakta olan Türklerdir. Kürmanç Sorani Gorani ve Zazalar İranlaşmıştır Nusayrilerse Araplaşmaktadır. Fakat bütün tarihi ve bilimsel veriler bu toplulukların Türk ırkından olduklarını göstermektedir.

Küçük Türk grupları

• Biltirler
• Kamasinler
• Zagajlar
• Çulımlar
• Kaçalar
• Hojballar
• Kızıllar

Coğrafi dağılım
Günümüzde Türk halklarının toplam nüfusu 150 ila 170 milyon dolayındadır. Türkiye Türkleri bu toplamın yarıya yakın bir bölümünü oluştururlar. Türk dillerini ikinci dil olarak konuşanların sayısı 30 ila 50 milyon arasında tahmin edilmektedir.
Sovyetler Birliğine dahil olan cumhuriyetlerin bağımsızlıklarını kazanmasıyla birlikte Türk dillerini egemen ve resmi dil olarak kabul eden devletlerin sayısı altıya çıkmıştır. Bu ülkeler Türkiye Azerbaycan Özbekistan Kazakistan Kırgızistan ve Türkmenistan'dır. Türkiye tarafından bağımsız bir ülke olarak tanınan Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin dili de Türkçedir.
Yukarıdaki ülkelerden başka Rusya İran Çin Tacikistan ve Afganistan'da Türk dilleri konuşan azınlıklar önemli bir sayı tutarlar. Osmanlı İmparatorluğu'nun yayılma alanında bulunan Yunanistan Bulgaristan Makedonya ve Irak'ta Türkçe konuşan azınlıklar bulunur. Ayrıca modern dönemdeki işçi göçleri sonucunda Almanya Holanda Fransa ve İsveç gibi Avrupa ülkelerinde önemli Türk toplulukları oluşmuştur.
Aşağıda çeşitli Türk dillerini anadili olarak konuşan toplulukların yerleşim alanları ve yaklaşık nüfusları gösterilmiştir.

[Linkleri kayitli üyeler görebilir. Kayit olmak için Tıklayin...]

Yukarıda anılan bağımsız devletler dışında Rusya Federasyonu'na ait olan bazı özerk cumhuriyetlerde Türk dilleri resmi dil veya resmi dillerden biri konumundadır: Altay Başkurdistan Çuvaşistan Dağıstan Hakas Karaçay Balkar Tataristan Tuva Taymir ve Saha. Bunların her birinin bayrağı parlamentosu yasaları ve kendi resmi dilleri vardır.
Çin'de Sincan Özerk Bölgesi Moldova'da Gagavuzlar'ın yaşadığı Gagavuzyeri Ukrayna'da ise Kırım bölgesi özerk statüye sahiptir.
Rusya Federasyonu içinde şu kentlerde Türk toplulukları yoğun olarak bulunur: Astrahan Samara Barnaul Stavropol Orenburg Tobol İrkutsk Novosibirsk.
İran'da Tebriz Erdebil Urmiye Zengan ve Hemedan bölgeleri Kuzey Irak'ta Kerkük Gürcistan'da Akhaltzikhe (Ahıska) Çin'de Kansu bölgesi Yunanistan'da Batı Trakya Afganistan'da Mezar-ı Şerif çevresi Romanya`da Dobruca'ın batısında Kobro nehri çevresiBulgaristan'ın Rodop ve Deliorman bölgeleri yerleşik Türk halklarının yoğun olarak yaşadığı bölgelerdir.

Tarihi Kökler

Türk İmparatorluğu
"Türk" adına tarihte ilk kez MS 6. yüzyıl ortalarında Orta Asya'da Türk İmparatorluğu'nu (Kök Türk veya Göktürk adıyla da bilinir) kuran bir boy veya aşiretin adı olarak tesadüf edilir. Daha eski Çin kaynaklarında sözü geçen Tu-kyuTue-kue halkının Türkler olup olmadığı konusunda çeşitli görüşler mevcuttur.
Türk İmparatorluğu'nun kazandığı büyük prestijden ötürü daha sonraki yüzyıllarda aynı dili konuşan (Oğuzlar Kırgızlar Türgişler gibi) çeşitli boylar da "Türk" adını benimsemiştir. Ancak Sibirya'daki Sahalar (Yakutlar) Volga Bulgarları ve Çuvaşlar gibi merkezden uzak bazı boyların tarihte "Türk" adını hiç kullanmadığı görülmektedir. Bu grupların Türk Halklarına dahil edilmesi modern etnografik tasniflerin sonucudur.

Türk Prehistoryası ve Hiung-nu'lar
Türk İmparatorluğu'nun ortaya çıkışından önce Türk dilleri konuşan kavimler hakkında tarihi ve epigrafik bilgi çok kısıtlıdır. Arkeolojik buluntulardan hareketle oluşturulan hipotezler doğal olarak önemli oranda spekülatif malzeme içerir.
Türk İmparatorluğu'ndan 700 yıl kadar önce MÖ 2. yüzyılda Çin kaynaklarında Hiung-nu olarak adlandırılan bir devlet Orta Asya'ya egemen olmuştur. Modern tarihçilerin birçoğu bu devleti MS 4. yüzyılda Avrupa'yı istila eden Hun'larla birleştirir. Ancak gerek Hiung-nu gerek Hun'ların kullandığı dil veya dillerin Türk dilleriyle bağlantılı olup olmadığı açık değildir. (Türk İmparatorluğu Hiung-nu İmparatorluğundan devlet yapısına ilişkin bazı gelenekleri Tengri (tanrı) inancını ve bazı tarihi mitleri devralmıştır. Ancak bundan hareketle dilsel veya etnik süreklilik varsayılamaz.)
Orta Asya'da bulunan arkeolojik kalıntılar erken Neolitik çağa giden bir kültürün varlığını kanıtlamaktadır (Bakınız: Afanas'evo Kültürü Andronovo Kültürü Karasuk Kültürü Tagas Kültürü). Bu kültürler ile tarihi dönemlerdeki Türk Moğol Tohar ve Tibet kültürleri arasında bazı devamlılıklar görülür. Ancak bu olgu prehistorik Orta Asya kültürlerini "Türk" veya "Moğol" "Tohar" vb. olarak tanımlamak için yeterli değildir.
Chicago Üniversitesi bünyesinde 2003'te yapılan bir araştırmada Moğolistan'da Egyin Gol'de bulunan Hiung-nu dönemine ait insan kalıntılarıyla Anadolu'da derlenen veriler arasında bazı genetik benzerlikler tesbit edilmiştir.

Anayurt
Türk İmparatorluğu'nu kuran Türk halkının köken efsanesine 8. yüzyıla ait olan Orhun Yazıtları'nda ve daha sonraki birçok kaynakta yer verilmiştir. Buna göre Türklerin anayurdu Altay Dağları yakınında Selenga ve Orhun ırmakları arasında bulunan Ötüken Ormanı idi. Bu yer Baykal Gölü'nün güney ucunun 250 km kadar güneyinde olup günümüzde Moğolistan Cumhuriyeti sınırları içinde bulunmaktadır.
Dilsel verilerden hareket eden bazı araştırmacılar Türk dillerinin nihai kökeninin daha kuzeyde belki Baykal Gölü'nün kuzeyinde veya doğu Sibirya'da olabileceğini ileri sürmüşlerdir. (Türk dillerinde ılıman ve soğuk iklim ormanlarına ilişkin kelimeler bozkır kuşağına ilişkin kelimelerden daha eski ve daha zengindir.)

Tarih

Orta Asya'nın "bozkır imparatorlukları" içinde Türkler daima belirleyici bir rol oynadılar; çoğu zaman bu imparatorlukların kurucu ve yönetici zümresini oluşturdular. İnsan eliyle yapılmış en büyük yapı olan Çin Seddi Çin'in yerleşik uygarlık alanlarını Orta Asya'nın bozkır halklarına karşı korumak için MÖ 2. yüzyılda inşa edildi. Çin Seddi ortalama 15 metre yüksekliğinde ve 12.000 km uzunluğunda bir duvardır.
Türk İmparatorluğu'nun 8. yüzyılda yıkılmasından sonra Uygurlar bugünkü Moğolistan ve Batı Çin'i kapsayan güçlü bir imparatorluk kurdular. 10. yüzyılda Orta Asya'nın Batısında bir imparatorluk kuran Karahanlılar Müslümanlığı benimseyen ilk Türk hanedanıydı. Yine 10. yüzyılda Türk asıllı bir profesyonel asker olan Gazneli Mahmut (asıl adı Sebüktigin) Afganistan'ın Gazne kentinde bir imparatorluk kurarak Hindistan'ın büyük bir bölümüne egemen oldu.
Orta Doğu'nun İslam ülkelerinde Türkler 8. yüzyıldan itibaren profesyonel paralı asker olarak önemli bir yer edinmişlerdi. 9. yüzyıl sonunda Abbasi İmparatorluğu'nun zayıflamasıyla çeşitli Türk askeri hanedanları Mısır Bağdat ve İran'da bağımsız veya yarı bağımsız devletler kurdular.
1040 yılı dolayında Türklerin Oğuz ulusuna mensup olan Selçuk oğulları İran'ı ele geçirerek güçlü bir imparatorluk kurdular. 1071 yılında Selçuklular Bizans İmparatorluğu'nu ağır bir yenilgiye uğratarak Anadolu Suriye ve Kafkaslar'da çok sayıda Türk beyliğinin ortaya çıkmasına zemin hazırladılar. Ancak Türklerin kitle halinde Anadolu'ya yerleşmesi daha çok 13. yüzyılda Moğol yayılmasının doğurduğu zincirleme tepkiler sonucunda gerçekleşti.
13. yüzyıl sonunda Anadolu'da kurulan Türk devletlerinden biri olan Osmanlı Devleti İslam dünyasının en güçlü imparatorluğu haline geldi. Balkan Yarımadası'nı fethetti; 16. yüzyılda bir yandan Viyana'ya diğer yandan Cezayir'e kadar dayandı.
Orta Asya'nın egemenliği 13. yüzyılda Cengiz Han'ın kurduğu Moğol hanedanının eline geçti. Ancak Moğol İmparatorluğu'nda da Türkler kilit mevkilerde idi ve Moğol ordularının büyük bir kısmı Türklerden oluşuyordu. 14. yüzyılda Orta Asya ve İran'ı fetheden Timur soyca Moğol olduğu halde Türkçe konuşuyor ve bir Türk askeri aristokrasisine dayanıyordu. 16. yüzyıl başında Özbek Han önderliğindeki Şeybani'lerin istilasından sonra Orta Asya'da bir daha güçlü bir imparatorluk doğmadı. Osta Asya'daki Türk beylikleri 18. ve 19. yüzyıllarda güçlenen Rus İmparatorluğu'nun egemenliği altına girdiler.
Hindistan'da Timur'un torunu Babür Han'ın kurduğu Moğol-Türk İmparatorluğu 19. yüzyıla dek devam etti.
İran'da 11. yüzyıldan 20. yüzyıl başlarına dek hüküm süren hükümdarlık hanedanlarının tümü Türk kökenli askeri önderler tarafından kuruldu.

Literatür

• Klever Ulrich: Das Weltreich der Türken- Vom Steppenvolk zur modernen Nation. Bayreuth 1978 ISBN 3-7770-0171-6
• Steibach Udo: Geschichte der Türkei. München 2003 ISBN 3-406-44743-0
• Matuz J.: Das Osmanische Reich- Grundlinien seiner Geschichte. Darmstadt 1996 ISBN 3-89678-010-7