DUR YOLCU!

Dur yolcu! Bilmeden gelip bastigin
Bu toprak bir devrin battigi yerdir.
Egil de kulak ver bu sessiz yigin
Bir vatan kalbinin attigi yerdir.

Bu issiz gölgesiz yolun sonunda
Gördügün bu tümsek Anadolu'nda
Istiklal ugruna namus yolunda
Can veren Mehmet'in yattigi yerdir.

Bu tümsek koparken büyük zelzele
Sen vatan parcasi gecerken ele
Mehmet'in düsmani bogdugu sele
Mübarek kanini kattigi yerdir.

Düsün ki hasrolan kan kemik etin
Yaptigi bu tümsek amansiz cetin
Bir harbin sonunda bütün milletin
Hürriyet zevkini tattigi yerdir.

Necmettin Halil Onan

Canakkale gecilmez

O gün kana boyandi Canakkale Bogazi
Yeri gögü inletti askerimin avazi

Dört taraftan saldirdi düsman delicesine
Sarapneller saplandi Mehmetcigin gögsüne

Türk'e karsi kin kustu beraber oldu cihan
Damla damla gözyasi döktü yere asuman

Allah'in askerleri melekler yere indi
Hakk'a kavusan erler kanatlarina bindi

Bir lodos firtinasi zaferden haber verdi
Dengeler degisince artti kafirin derdi

On sekiz Mart'ta sular kan gölüne dönmüstü
Zalimin balonlari gün dogmadan sönmüstü

Ertugrul tabyasindan ates yükseliyordu
Ceddin iman günesi aydinlatiyor yurdu

Seddülbahir'de akan kan gövdeyi götürdü
Bu cile nöbetleri hem gün hem gece sürdü

Conkbayiri'nda yazdi Mustafa Kemal destan
Cografyaya dönüstü damarlardan akan kan

Isdiraplara mahküm vatanim ancak güldü
Düsman bataryalari soguk suya gömüldü

Küfür tek bir millettir ayri gayri secilmez
Mehmetcik haykiriyor: "Canakkale Gecilmez"

Insanliktan nasipsiz küstah ugurlar ola!
Hatirla bu destani hatirla da gel yola!

Inancimiz odur ki payidar olmaz zulüm
Rabbim senin yolunda bize dügündür ölüm

Tas ve toprak sahittir o muhtesem bozguna
Cok aci bir ders verdik o salyali azgina

Al bayragin altinda gölgelenen askerim!
Cennet-i Ala'sinda bekler seni ol Kerim!

Canakkale icinde Hilal Salib'i ezdi
Türk'ün mücahitleri bir büyük destan yazdi.

Yuvasindan ayrilan artik geri dönmedi
Onlarin sayesinde al bayragim inmedi

Ey topragin bagrina gömülen yigit erler!
Döktügünüz kanlara ulvilesti bu yerler

Ey semaha taht kuran yüce soylu er oglu!
Duygusallikta Kerem yigitlikte Köroglu

Ey asirlari asip cihana hükmeden Türk!
Zafer kaderin olsun Rabbine sükreden Türk!

Mustafa Nihat Malkoc

Bugday

Düzüldü ucsuz bucaksiz alay
Cingiraklar calar kapilarda.
Düzüldü ucsuz bucaksiz alay
Bak son hasad basladi rüzgarda.

Okundan ayrilmak üzere yay
Kuyularin agzi genisledi.
Okundan ayrilmak üzere yay.
Korku tà kemigime isledi.

Savruluyor gökyüzünde bugday
Gölgeler uzaklasiyor yerde.
Savruluyor gökyüzünde bugday
Tanrim! Tanrim! Ber deva bu derde.

Düzüldü ucsuz bucaksiz alay
Cingiraklar calar kapilarda.
Düzüldü ucsuz bucaksiz alay
Bak son hasad basladi rüzgarda.

Undan bize de pay bize de pay
Kosun bugday dagitiyor Yusuf.
Undan bize de pay bize de pay
Cökmeden son gelmiyen küsuf.

Eriyecek tencerede kalay
Cocuklar aglasmasinlar dagda.
Eriyecek tencerede kalay
Yetismiyecek Ömer imdada.

Altinda ayni eyer ayni tay;
Arayicisi herkes bir sesin.
Altinda ayni eyer ayni tay;
Seferi ayni köye herkesin.

Artik kuruldu bir kervansaray
Bosuna düsünür ihtiyarlik.
Artik kuruldu bu kervansaray
Simdi seslerle dolu mezarlik.

(Istanbul-Ankara Eylül 1936 / Varlik 15.1.1937)

Ehram

Ey asilmaz daglarin ardinda
Ulasilmaz beldelerden uzak
Hasretin dallarini tutan sak
Mavi sonsuz bir takin altinda!

Ey gülüsü sabahlardan güzel
Dünyasi düsüncelerden genis!
Ey gögsünde ilahi gerinis
Rüyalarima hükmeden güzel!

Nerde igilen dalindan yere
Portakallarin düstügü cardak
Kadehe duyarak degen dudak
Sevgile bakan göz gecelere;

Yanmis ruhu titreten ilahi
Yapraklarda billürlasan seher;
Nerde cam kokan tahta testiler
Geyik sesile cinliyan vadi?

Yaldiz dallarda cicek yerine
Yildiz acmaz mi artik agaclar
Yanmaz mi bin rüya ile saclar
Kapanip günün eteklerine?

Ey gülüsü sabahlardan güzel
Dünyasi düsüncelerden genis!
Ey gögsünde ilahi gerinis
Rüyalarima hükmeden güzel!

Hakikate olmaz mi acep ram
Yillardir besledigim düsünce?
Cikilmaz daglardan da mi yüce
Hasretlerin tirmandigi ehram?

(Mehmet ali Sel Ankara Aralik 1936 / Varlik 1.1.1937)

Ankara


Hey gidi Ankara hey
Beni de benzettin ya kendine
Astın suratımı resmileştirdin beni
Hey gidi Ankara hey
Beni de benzettin ya kendine
Yüzümde bürokrat gülümsemesi
İçimde politik çıkmazlar
Kaçıncı aşktı tattığım akşamlarında
Kızılay'da yürüyemeden el ele ayrıldığım
Bir gecelik duygu esnemesinde
Yalnızlığımla kendimi evime attığım
Tutamadığım mevsimlerini doya doya
Kaybettiğim kendimi herhangi bir sokağın
Herhangi bir ayrımında...
Geçerken ömrüm giriş katlarında üşüdüm titredim.
Otuz yaşıma girerken bir yaz akşamında
Bekar evlerinin soluk aydınlığında kötü alışkanlıklar edindim.
Hiçbir kıza yalan söylemedim Ankara.
Ama bir ebruli akşamda ezan seslerine karıştı çığlığım.
Oyalıyormuşum kendimi geçici heveslerde.
Kar çiçekleri açıverdi yüreğimde
Sen aşk de buna ben çıkmaz sokak Ankara.
Delik olan cebime koyacaktım tüm hüzünlerimi
Yine şiirler çalıp şairlerin soluk nefesli kitaplarından
Şarkılar şarkılar düzecektim ona ve Ankara
Çelik renkli gecelerine dağıttığım yıldızlardan
Taç yapacaktım sarı saçlarına.
Gözlerindeki yeşilden sürecektim antik yalnızlığına.
İkimizin de paylaşacağı birisi olacaktı hayatımda.
Anlarsın ya sen Ankara ben ve o.
Üç kişilik bir dünya kuracaktık
Gözyaşlarının kahkahaya karıştığı şu dünyada.
Duygu sevinecekti
Telefon edip Zeynep'e evleniyormuş diyecekti.
Frekansını yakalamışken tam da mutluluğunun
Çankaya'dan bir rüzgar esti.
Kıskandın ya bizi helal olsun sana
Şu ölümlü dünyada kendin gibi bir dünya görmeden
Boğacaksın öylemi kalabalık kaldırımlarında beni.
Hüzne doyacağım öylemi senin gibi gecekondularında.
Benim gibi bir bozkır çocuğu
Meram akşamlarında çiçeklerin nasıl olgunlaştığını bilirim ben.
Çözmüşken şifresini tam da hayatın
korkma Ankara korkma
Yazılmamış bir şiirin okundukça çoğalan ilk kelimesinde
Akıp giderken kaderimiz iki ayrı yöne
Mutlaka buluşacak vuslat denizinde.
Ankara korkma okuduğu duaları anamın ikimizi de kurtaracak.
hiç ummadığın bir günde şöyle güneş burcundayken sevinçlerin
sen bana alışacaksın ben de sana Ankara

Bedirhan Gökçe

Istanbul'u dinliyorum

Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali;
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavas yavas sallaniyor
Yapraklar agaclarda;
Uzaklarda cok uzaklarda.
Sucularin hic durmayan cingiraklari;
Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali.

Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali;
Kuslar geciyor derken;
Yükseklerden sürü sürü ciglik ciglik.
Aglar cekiliyor dalyanlarda;
Bir kadinin suya degiyor ayaklari;
Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali;

Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali;
Serin serin Kapali Carsi;
Civil civil Mahmutpasa;
Güvercin dolu avlular.
Cekic sesleri geliyor doklardan
Güzelim bahar rüzgarindan ter kokulari;
Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali;

Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali;
Basinda eski alemlerin sarhoslugu
Los kayikhaneleriyle bir yali;
Dinmis lodoslarin ugultusu icinde
Istanbul'u dinliyorum gözlerim kapali;

Orhan Veli

Cenk marsi

Ey sürüden arkaya kalmis yigit
Arkadasin gitti haydi sen de git
Bak ne diyor ceddi sehidin isit
Haydi git evladim ugurlar ola
Haydi git evladim aciktir yolun
Zalime karsi bükülmez kolun
Bayragi cek ön safa gecmis bulun
Ugurun acik olsun ugurlar ola
Esele bir yerleri örten kari
Ot degil onlar dedenin saclari
Dinle sehit sesleridir rüzgari
Haydi git evladim ugurlar ola
Haydi git evladim aciktir yolun
Zalimlere karsi bükülmez kolun
Bayragi cek ön safa gecmis bulun
Ugurun acik olsun ugurlar ola
Haydi levent asker ugurlar ola

Mehmet Akif Ersoy

Dikilir Köprü üzerine
Keyifle seyrederim hepinizi.
Kiminiz kürek ceker siya siya;
Kiminiz midye cikarir dubalardan;
Kiminiz dümen tutar mavnalarda;
Kiminiz cimacidir halat basinda;
Kiminiz kustur ucar sairane;
Kiminiz baliktir piril piril;
Kiminiz vapur kiminiz samandira;
Kiminiz bulut havalarda;
Kiminiz catanadir kirdigi gibi bacayi
Sip diye gecer Köprü'nün altindan;
Kiminiz düdüktür öter;
Kiminiz dumandir tüter;
Ama hepiniz hepiniz...
Hepiniz gecim derdinde.
Bir ben miyim keyif ehli icinizde?
Bakmayin gün olur ben de
Bir siir söylerim belki sizlere dair;
Elime üc bes kurus gecer;
Karnim doyar benim de.

Orhan Veli

Bu Vatan parcalanamaz

Nasil parcalanirmis bölünürmüs ülkemiz?
Temelini kemikten ördük bu Vatanin biz.
Bu Vatanin mayasi damla damla kanimiz
Bu Vatanin suyunlan hamurlanmis canimiz.

Türkün ölmez ruhudur konulan bu yapiya
Yasak levhasi koyduk Vatan'da dört kapiya.
Bu kapinin birisi Dogu'da Arastadir
Pasim'da Erzurumdu Ardahan Kafkasta'dir.

Öteki esi bakar bu kapinin Balkana.
Adi Edirnemiz'dir boyanmistir Alkan'a.
Güneydeki kapimiz Adana Antepimiz
Kuzeydeki kapimiz borali Karadeniz.

Bu dört kapinin ici öz Vatan'dir öz Yurttur
Bekcileri Mehmetcik denen Asyali kurttur.
Kimdir kalkan bu kurdu parcalayip dinmeye?
Kimdir namerce kalkan ismimizi silmeye?

Asya'dan Avrupa'dan tarih'ten öz Vatan'dan
silinemez Türkiye hem sereftir hem de san.

Uyan

Baksana kim boynu bükük aglayan.
Hakki hayatindir senin ey müslüman
Kurtar artik o bicareyi Allah icin.
Artik ölüm uykularindan uyan.

Bunca zamandir uyudun kanmadin
Cekmedigin cile kalmadi uslanmadin.
Cignediler yurdunu bastan basa.
Sen yine bir kere kimildanmadin.

Ninni degil dinledigin velvele
Kükreyerek akmada müstakbele.
Bir ebedi sel ki zamandir adi
Haydi katil sen de o coskun sele.

Karsi durulmaz cereyan sine-cak...
Varsa duranlar olur elbet helak.
Dalgalarin anmadan seyrini
Göz göre girdaba nedir inhimak?

Dehseti maziyi getir yadina;
Kimse yetismez yarin imdadina.
Merhametin yok diyelim nefsine;
Merhamet etmez misin evladina?

Ben onu dünyaya getirdim diye
Kalkisacaksin demek öldürmeye!
Sevk ediyormus meger insalari
Hakki-i übüvvet de bu canilige!

Dogru mudur ye's ile olmak tebah?
Yok mu gelip gayrete bir intibah?
Bekledigin subh-i kiyamet midir?
Gün batiyor sen ariyorsun tebah!

Gözleri maziye bakan milletin
Ömrü temadisi olur nakbetin.
Karsina müstakbeli dikmis Hüda
Görmeye lakin daha yok niyyetin.

Ey koca sark! Ey ebedi meskenet!
Sen de kimildanmaya bir niyet et.
Korkuyorum Garbin elinden yarin
Kalmayacak cekmedigin mel'anet.

Hakk-i hayatin daha cignenmeden
Kan dökerek almalisin merd isen.
Cünkü bugün ortada hak sahibi
Bir kisidir: "Hakkimi vermem" diyen.

Mehmet Akif Ersoy