biliyorum gidemeyeceksin..bir adım daha atamayacaksın..çıkmayacaksın o kapıdan dışarı..


gidersen düne düşer düşün..yarım kalır gülüşün..ölürsün..bensiz,nefessiz, hiçe dönüşürsün..


bilmiyor musun benden uzaklaşınca nefesin kesiliyor senin..!içine kor alevler saçılıyor,gözüne mil çekiliyor,geri dönüyorsun bilmiyor musun..!öyleyse ne diye gitmeye çabalıyorsun..dur durduğun yerde!yüreğimin orta yerineki en büyük odayı sana verdim..daha ne istiyorsun..?


ölümle mi oynamak istiyorsun,yoksa fazla mı rahat geldi yerin?yoksa..yoksa seni göndermeli miydim?kıymalı mıydım canına??yapma..zorlama..gidemiyorsun işte..anla!!

gitmeler kolay değildir biliyorsun..her seferinde ölümden dönüyorsun..kaç kere düştün azrailin kucağına unuttun mu?kaç kere yerlere serildi ruhun?parça parça olup ayağıma saçıldığını ne de çabuk unuttun??


bu inatta nereden çıktı sevdiğim?bu gidişi istemeler de niye?yokluğumda üzerine kilitlenen demir kapılar,canına batan camlar,sarıya duran sonbahar canını yakar..gidemezsin anla..aşk seni en gafil yerinden yaralar..yakalar ayağından,savurur bana atar..


gidemezsin biliyorum..üzüntüyle izliyorum çabalayışlarını..her seferinde geri dönüyorsun ya,bu yüzden hiç kapatmıyorum kapılarımı..

gidemezsin biliyorum..benim kokum,benim tenim olmadan yapamazsın..yine diyorum yine..gidemeyeceksin işte..aşk seni alıp,koyacak yine pencereme..