biliyorum gidemeyeceksinbir adım daha atamayacaksınçıkmayacaksın o kapıdan dışarı


gidersen düne düşer düşünyarım kalır gülüşünölürsünbensiz,nefessiz, hiçe dönüşürsün


bilmiyor musun benden uzaklaşınca nefesin kesiliyor senin!içine kor alevler saçılıyor,gözüne mil çekiliyor,geri dönüyorsun bilmiyor musun!öyleyse ne diye gitmeye çabalıyorsundur durduğun yerde!yüreğimin orta yerineki en büyük odayı sana verdimdaha ne istiyorsun?


ölümle mi oynamak istiyorsun,yoksa fazla mı rahat geldi yerin?yoksayoksa seni göndermeli miydim?kıymalı mıydım canına??yapmazorlamagidemiyorsun işteanla!!

gitmeler kolay değildir biliyorsunher seferinde ölümden dönüyorsunkaç kere düştün azrailin kucağına unuttun mu?kaç kere yerlere serildi ruhun?parça parça olup ayağıma saçıldığını ne de çabuk unuttun??


bu inatta nereden çıktı sevdiğim?bu gidişi istemeler de niye?yokluğumda üzerine kilitlenen demir kapılar,canına batan camlar,sarıya duran sonbahar canını yakargidemezsin anlaaşk seni en gafil yerinden yaralaryakalar ayağından,savurur bana atar


gidemezsin biliyorumüzüntüyle izliyorum çabalayışlarınıher seferinde geri dönüyorsun ya,bu yüzden hiç kapatmıyorum kapılarımı

gidemezsin biliyorumbenim kokum,benim tenim olmadan yapamazsınyine diyorum yinegidemeyeceksin işteaşk seni alıp,koyacak yine pencereme