Böyle aşk olsun da varsın zor olsun
Şimdi yazacağım her şey aslın da dün gece senin için beynime, şimdide
okuman için buraya yazıyorum.

Öyle kötü bir geceydi ki binlerce kez niye Allah ım niye dedim ya. İnan ilk
defa hem nefes alıp hem de alamadığımı hissettim "nasıl olur" deme oldu
işte..

Bütün gece bugüne kadar düşünmediğim kadar çok düşündüm seni Allah ım bu
nasıl bir şeydir dedim ya ne işim var burada benim 3 yıldır yaşadığım her
noktasında emeğimin olduğu ev bile bu kadar yabancı gelmemişti . inan öle
inandırdım ki kendimi senin olacağıma saçımın tek bir teline
dokunduramıyorum, kimse dokunmasın istiyorum senden başka kimse dokunmasın...
ne olur akın sende buna daha fazla izin verme...

O kadar yalnız hissediyorum ki kendimi inan dün gece ağlarken bile hiç
utanmadım çünkü öle yalnızdım ki onu gördüğünde benim utanacağım kimsem
yoktu.. olan da zaten uzaktaydı..aslında yalnızlığı seviyorum ama senin
verdiğin yalnızlık en acısı oluyor boğazıma bişi düğümleniyor yutkunamıyorum
nefes alamıyorum kalbim sıkışıyor bulunduğum yerde yığılıp kalacakmışım da
bir daha kalkamayacakmışım gibi geliyor yanımda olsan üzülme elbet geçecek
dercesine bakarsın gözlerime işte o an bütün çaresizliğim yok olur ama;
yoksun işte ...

Ellerin ellerimden uzak olduğu için kendimi öyle çaresiz hissediyorum ki,
patlar gibi oluyorum ama olsun diyorum bazen de sende bende hernekadar
uzaklarda olsak da yüreğinin benimle olduğunu biliyorum. Ömrümün sonuna
kadar seninle olacağımı yarınların ikimiz için olduğunu bilmek bile yetiyor
yaşadığım yalnızlığı yıkmaya.


senin olduğumu bilmek güç veriyor bana Her zorluğa katlanabilecek gücü sen
veriyorsun bana. ..sana ulaşacaksam eğer hiç şikayet etmeyeceğim bundan
sonra Böyle aşk olsunda varsın zor olsun...