Tükenmeyen yollardabilinmeyen geleceklere
Yürüyerek geçiyor yaşam.
Uyandığımda bitecek bir rüya gibi.
Hiç durmadankoştururcasına yürüyorum
Durursam uyanacağım
Yaşam bitecek sanki...
Ardıma bakmadan gidiyorum
Bir daha geçmeyeceğimi bildiğim yollardan.
Her adımda dağılıyorum.
Bir parçamellerimden düşer gibi
Kayıp gidiyor benden...
Bir köşede gülüşümü bırakıyorum.
Bir gece yıldızlara bakarkengözlerimi.
Sokak lambalarında sessiz gölgelerimi.
Günbatımının kızıllıklarında çocukluğumu
Gündoğumlarındasabah çiğlerine karışan gözyaşlarımı...
Siyah beyaz bir fotoğrafta düşlerimi...
Oysa düşlemek ne güzeldi çocukken.
Nerden bilirdim yaşamın
Böyle parçalanarak süreceğini
Ve ömrümünkendimi toplamakla geçeceğini...
Bir yap-bozum sanki
Tek parçamı bile bulamadan
Yeniden dağılıveriyorum.
Nerede başladı bu...
Hatırlamadığım kadar uzakta kaldı ilk kırıntılarım.
Her yiten parçada sessiz bir çığlık attı yüreğim
Sel olup aktı dakimseler görmedi.
Sessizce gelip toplamasını bekledim
O hep beklenenama hiç gelmeyenin...
Yüreğimde bir telaşbir heyecan;
-Beni tamamla artık ! -der gibi çırpınan...
O değil miydi daha yolun en başında
Bin parçaya bölünüp dağılan...
İstesem de bulamam yüreğim.
Bir daha geçmeyeceğim bir yolda
Bir eskiciye bıraktım seniparamparça...
Çığlıkların paçalarımdan süzülüyor
Kimseler görmüyor...
İşte böyle sürüyor yaşam
Yolun birinde eksilip
Bir başkasında biraz artan...
Kim geri getirebilir
Bir daha geçmeyeceğim bir yolda
Bir eskicide kalan
O bir parçası hep eksik yüreği...



aLıNtı!!!
_________________