HarbiForum  

Hicretin Dördüncü Yılı

Peygamber Efendimiz bölümde Hicretin Dördüncü Yılı konusunu görüntülüyorsunuz.Hicretin Dördüncü Yılı (625-626 M.) 1- RACİ’ OLAYI (Safer 4 H./ Temmuz 625 m.) Uhud ...
Geri git   HarbiForum > Bizi Biz Yapan Değerler > İslamiyet > Peygamber Efendimiz

Kayıt ol Yardım Üye Listesi Ajanda Arama Bugünki Mesajlar Forumları Okundu Kabul Et
Alt 25.02.08, 01:35   #1
Standart Hicretin Dördüncü Yılı


Hicretin Dördüncü Yılı
(625-626 M.)
1- RACİ’ OLAYI (Safer 4 H./ Temmuz 625 m.)

Uhud savaşı’ndan sonra müşriklerin cesâretleri arttığı için Medine’de Müslümanların güvenliği geniş ölçüde sarsıldı. Rasûlullah (s.a.s.) bir taraftan gerekli savunma tedbirleri alıyor bir taraftan da İslâm’ı yaymak için her fırsattan yararlanmağa çalışıyordu. Müslümanlığı kabûl edip dinin hükümlerini ve Kur’an-ı Kerim’i öğrenmek isteyen kabîlelere mürşitler gönderiyordu.

Adal ve Kare kabîlelerinden bir hey’et Rasûlullah (s.a.s.)’e başvurarak kabîlelerine Müslümanlığı ve Kur’an-ı Kerim’i öğretecek mürşidler gönderilmesini istediler. Rasûlullah (s.a.s.) bunlara Sâbit oğlu Âsım başkanlığında 10 kişi gönderdi. Yolda Usfan ile Mekke arasında Raci’ suyu yakınlarında Hüzeyl kabîlesi’nden 100 kişilik bir çetenin hücûmuna uğradılar. Mürşitlerden 8′i çarpışarak şehid oldu 2’si teslim oldu. Zeyd b. Desine ve Hubeyb b. Adiy adlarındaki bu iki zâtı Hüzeyl’liler Mekke’ye götürüp sattılar.(213)

Zeyd’i Bedir Savaşı’nda öldürülen babası Ümeyye’nin öcünü almak için Ümeyye oğlu Safvan satın almış öldürülmesini seyretmek üzere bütün Mekke ileri gelenlerini dâvet etmişti. Ebû Süfyân Zeyd’e yaklaşarak:

-Doğru söyle hayâtının kurtarılması için senin yerine Muhammed (s.a.s.)’in öldürülmesini istemez miydin? demişti.

Zeyd hiç tereddüt göstermeden:

-Asla Rasûlullah (s.a.s.)’in hayâtı yanında benim hayâtım hiçtir. Benim kurtulmam için değil O’nun öldürülmesini Medine’de ayağına bir diken batmasını bile istemem diye cevap verdi. Bu kuvvetli iman karşısında Ebû Süfyân:
-Gerçek şu kihiç kimse arkadaşları tarafından Muhammed (s.a.s.) kadar sevilmemiştir demekten kendini alamadı.

Hubeyb Uhud Savaşı’nda Âmir oğlu Hâris’i öldürmüştü. Babasının intikamını almak üzere onu da Haris’in kızı satın almıştı. Hubeyb öldürüldüğü esnâda hiç metânetini kaybetmedi. İzin alarak 2 rek’at namaz kıldı. Ölümden korktu da uzattı demeyesiniz diye kısa kestim dedi.(214) O zamandan beri idâm edilen müslümanların infâzdan önce namaz kılmaları âdet olmuştur.(215)

Dininden dönersen serbest bırakacağız dedikleri zaman:

-Benim için Müslüman olarak öldürülmek dinimden dönmekten daha hayırlıdır diye cevap verdi. Müşrikler tarafından bir direğe asılarak şehid edildi.

Olay. Medine’de duyulunca Rasûlullah (s.a.s.) ve Müslümanlar son derece üzüldüler. Medine’li Şâir Hassân Zeyd ve Hubeyb için mersiyeler yazdı. Rasûlullah (s.a.s.)’de:

-”Allah lâyık oldukları cezâyı versin” diyerek cânileri Allah’a havâle etti.

2- MEÛNE KUYUSU FÂCİASI (Safer 4 H./ Temmuz 625 M.)

Necid Şeyhi Ebû Berâ Mâlikoğlu Âmir Medine’ye gelerek Rasûlullah (s.a.s.)’e:

-Eğer Necid Bölgesine bir irşât hey’eti gönderirseniz büyük bir kısmının Müslüman olacağını ümüd ediyorum dedi. Rasûlullah (s.a.s.):

Necid Bölgesi halkına güvenemiyorum diye cevap verdi. Ebû Berâ mürşitlerin hayatı için kabîlesi adına kesin teminât verdiğinden Rasûlullah (s.a.s) Ebû Berâ’nın kardeşinin oğlu Âmir b. Tufeyl’e bir mektup yazdırarak Münzir b. Amr’ın başkanlığında 70 kişilik bir hey’eti Necid Bölgesine gönderdi. Bunların hepsi de Suffe ashâbındandı. Kafile Medine’den 4 konak uzaklıkta Meûne Kuyusu (Bi’r-i Meûne) denilen yere varınca içlerinden Harâm b. Milhân ile Rasûlullah (s.a.s.)’in mektubunu Âmir b. Tufey’le gönderdiler. Âmir mektubu bile okumadan Harâm’ı şehid etti. Hey’etin tamamını öldürmek üzere kabîlesini (Âmiroğulların’ı) teşvik ettiyse de onlar “Biz Ebû Berâ’nın emân ve sözünü ayaklar altına alamayız” diyerek ona uymadılar. Âmir b. Tufeyl Süleym Kabîlesi’ne mensûp Usayye Rı’l Zekvân ve Lihyânoğuları ile Harâm b. Milhân’ın dönmesini beklemekte olan mürşitler üzerine hücum etti. Hepsi şehid oldu. İçlerinden yalnızca Ka’b b. Zeyd yaralı olarak kurtulmuştu. O da Hendek Savaşı’nda şehid oldu.

Rasûlullah (s.a.s.)‘i Cibrîl bu fâciadan haberdar etti. Seriyyedeki bütün ashâbın Rablarına kavuştular Allah onlardan râzı oldu… diye bildirdi. Rasûlullah (s.a.s.) bu fâciadan son derece elem duydu. Tam 40 sabah Rı’l Zekvân Usayye ve Lihyanoğulları için bedduâ etti.(216)

Amr b. Ümeyye ise olay esnâsında develeri otlatmakla görevli olduğu için esir düşmüş sonra kurtulmuştu. Medine’ye dönerken iki Necidliye rastladı. Şehid edilen arkadaşlarının öcünü almak için bunları uyurken öldürdü. Halbuki bunlar müslümanların himâyesinde olan Âmir oğullarındandı. Bu sebeple bunların âilelerine diyetleri (kan bedelleri) ödendi.

3- NADÎROĞULLARI GAZVESİ (Rabiulevvel 4 H./Ağustos 625 M.)

Benî Nadîr Yahûdîleri Medine’ye iki saatlik bir mesâfede oturuyorlardı. Aralarındaki anlaşma gereğince Müslümanların ödedikleri diyete Yahudî kabîlelerinin de katılması gerekiyordu. Âmir oğullarından Amr b. Ümeyye’nin yanlışlıkla öldürdüğü iki kişinin diyeti ödenecekti. Rasûlullah (s.a.s.) yanına ashâbından 10 kişi alarak diyetten paylarına düşeni istemek üzere Nadîroğulları yurduna gitti. Yahudîler Rasûlullah (s.a.s.)’in teklifini kabul etmiş göründüler fakat ayaklarına kadar gelişini fırsat sayarak Rasûlullah (s.a.s.)’e sû-i kast yapmayı planladılar.

Bir evin gölgesinde oturmakta olan Hz. Peygamber (s.a.s.)’in üzerine evin saçağından bırakacakları büyük bir taşla O’nu öldürmek istediler.(217)

Cenâb-ı Hakk peygamberini Yahûdîlerin hazırlığından haberdar etti. Rasûlullah (s.a.s.) oradan ayrılıp Medine’ye döndü. Yahûdîlerin tuzağını ashâbına bildirdi. Bu davranışlarıyla Nadîroğulları anlaşmayı bozmuşlardı. Rasûlullah (s.a.s.) Muhammed b. Mesleme’yi bunlara göndererek 10 gün içinde Medine’yi terk etmelerini 10 günden sonra kim kalırsa boynunu vuracağını kendilerine bildirdi. Yahûdîler yol hazırlığına başladılar. Fakat münafıkların başı Übeyyoğlu Abdullah:

-”Medine’den çıkmayın biz size yardım ederiz Kurayzaoğulları da yardım edecek diye gizlice haber gönderdi. (218) Bu sebeple Nadîroğulları yol hazırlığından vazgeçip kendilerini savunmaya karar verdiler.

Rasûlullah (s.a.s.) Rabiulevvel’de Nadîroğulları yurdunu kuşattı. Nadîroğulları bir yıllık yiyeceklerini depo ettikleri kalelerinin sağlamlığına güveniyorlard.(219) Kuşatma 15-20 gün sürdü. Savaş sokaktan sokağa evden eve atlayarak devâm etti. Rasûlullah (s.a.s.) Yahûdîlere siper olan savaşı zorlaştıran hurma ağaçlarını kestirdi.(220)

Nadîroğulları münâfıklardan da Kurayzaoğullarından da bekledikleri yardımı görmediler. Muhâsaranın kaldırılması için emân dilediler. Berâberlerinde götürebildikleri kadar mal ile Medine’den çıkmalarına izin verildi. 600 deve yükü eşya ile Medine’den ayrıldılar. Bir kısmı Şam’a bir kısmı Filistin’e göç etti. Selâm Kinâne ve Huyey ismindeki reisleri ise Hayber’e sığındılar. Üzüntülerini belli etmemek için şarkılar söyleyip defler çalarak Medine’den ayrıldılar. Bunlar daha sonra Hendek Savaşı’nı hazırladılar.

50 zırh 50 miğfer 340 kılıç ve diğer bazı mallar ganimet olarak Müslümanlara kaldı. Rasûlullah (s.a.s.) bu ganimetleri muhâcirlere ve yoksullara dağıttı.(221)

Uhud Savaşı’ndan sonra Müslümanların itibârı sarsılmıştı. Nadîroğulları’nın Medine’den çıkarılmasıyla Medine civârındaki müşrik kabîleleri arasında Rasûlullah (s.a.s.) ‘in nüfûzu tekrar kuvvetlenmiş oldu.

4- RASÛLULLAH (S.A.S.)’İN HZ. ÜMMÜ SELEME İLE EVLENMESİ

Asıl adı Hind olan Ümmü Seleme Ebû Ümeyye el-Mahzûmî’nin kızıdır. İlk kocası Ebû Seleme Abdullah b. Abdülesed Abdülmüttalib’in kızı Berre’nin oğlu olup Rasûlullah (s.a.s.)’in halazâdesi idi. Kocası ile birlikte Habeşistan’a hicret etmiş ilk çocuğu Seleme orada doğmuştu.

Ümmü Seleme’nin ilk eşi Ebû Seleme Uhud Savaşı’nda aldığı yara sebebiyle vefât etti. Rasûlullah (s.a.s.) Ebû Seleme’yi çok severdi. Vefâtından sonra dört çocuğu ile kimsesiz ve himâyesiz kalan eşi Ümmü Seleme’yi nikâhlayarak himâyesi altına aldı. Ümmü Seleme fazilet ve olgunluk yönünden Hz. Aişe’den sonra Ezvâc-ı tâhirâtın en üstünüydü. Ezvâc-ı tâhirât içinde en son vefât eden Ümmü Seleme olmuştur. Hicretin 59′uncu yılı 84 yaşında vefat etmiş Baki kabristanına defnedilmiştir.

5-İÇKİ VE KUMARIN HARAM KILINMASI

Mekke devrinde içki ve kumar yasaklanmış değildi. Müslümanlardan da içki içen ve kumar oynayanlar vardı. Rasûlullah (s.a.s.) bunlara ses çıkarmıyordu. İçki ve kumarın yasaklanması birden bire değil tedricen olmuştur.

İçki ile ilgili Kur’ân-ı Kerîm’de 4 âyet vardır. Mekke’de inen ilk âyetde:

“Hurma ve üzüm ağaçlarının meyvelerinden içki yapar güzel bir rızık edinirsiniz” (en-Nahl Sûresi 67) buyrulmuş içki yasaklanmamıştır. Medine devrinde Hz Ömer ve Muâz gibi bazı sahâbe:

-Ey Allah’ın Rasûlü içki hakkında bize yol göster çünkü şarab aklı gideriyor diye Rasûlullah (s.a.s.)’e baş vurdular: Hicretin 4′üncü yılı Şevvâl ayında:

“Sana içki ve kumarı soruyorlar. De ki: Bunlar da hem büyük günah hem de insanlara bazı yararlar var fakat günahları menfaatlerinden daha büyük…” (el-Bakara Sûresi 219) anlamındaki âyet indi. İçkiyi ilk yasaklayan âyet bu oldu. Fakat bu âyetle içki kesinlikle yasaklanmadığından “günahı var” diye bırakanlar olduğu gibi “faydası da var” diye eskisi gibi içenler de vardı.

Abdurrahman b. Avf’ın verdiği bir ziyâfette dâvetliler içki de içmişlerdi. Akşam namazında cemâte imâm olan zât “el-Kâfirûn Sûresi”ni sarhoşluk sebebiyle yanlış okudu. Âyetlerin anlamları değişti. Bunun üzerine:

“Ey inananlar ne söylediğinizi bilecek duruma gelmedikçe sarhoş iken namaza yaklaşmayın” (en-Nisâ Sûresi 43) anlamındaki âyet indi.

Bir müddet sonra Ensardan Mâlik oğlu Itbâ’nın ziyâfetinde dâvetliler sarhoş oldular. Sa’d b. Ebî Vakkas bir şiir okuyarak kendi soyunu övdü ensârı ise yerdi. Ensârdan bir zât da sofrada yedikleri devenin çene kemiğini Sa’d'a vurup başını yardı. Sa’d Hz. Peygamber (s.a.s)’e şikâyette bulundu. O zaman:

“Ey İnananlar içki kumar tapınılmak için dikilmiş taşlar (putlar) fal okları ancak şeytanın işinden birer pisliktir. Bunlardan uzak durun ki kurtuluşa eresiniz…” (el-Mâide Sûresi 90) anlamında inen âyetle içki ve kumar kesinlikle yasaklandı. Rasûlullah (s.a.s) bu yasağı hemen ilân ettirdi. Bütün Müslümanlar içkiyi bıraktılar.
Evlerinde dükkânlarında bulunan bütün içkileri sokaklara döktüler.

Rasûlullah (s.a.s) Efendimiz içkiyle ilgili olarak:
“Sarhoş edici bütün içkiler haramdır.” (Müslim3/ 1575-1576; et-Tâc 3/141).
“Çoğu sarhoşluk veren içkinin azı da haramdır” buyurmuştur. (İbn Mâce es-Sünen 2/l124 Hadis No: 3392;et-Tâc 3/142)

“İçki bütün kötülüklerin anasıdır.” (Keşfü’l Hafâ l/382 (Hadis No: 1225 Beyrut 1351) buyurmuştur.

kralex isimli Üye şimdilik offline konumundadır  
Cevapla


Bu konuyu aşağıdaki sitelere kaydet

Etiketler
dorduncu, hayati, hicretin, peygamberimizin, siyer, yili


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)

 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Yeni Konu açma yetkiniz yok
Mesaj yazma yetkiniz yok
Eklenti ekleme yetkiniz yok
Mesajlarınızı değiştirme yetkiniz yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-KodlarıKapalı
Trackbacks are Kapalı
Pingbacks are Kapalı
Refbacks are Açık

Benzer Konular

Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
Hicretin Üçüncü Yılı kralex Peygamber Efendimiz 0 25.02.08 01:35
Hicretin İkinci Yılı kralex Peygamber Efendimiz 0 25.02.08 01:33
Hicretin Birinci Yılı kralex Peygamber Efendimiz 0 25.02.08 01:32
Hüzün Yılı (Nübüvvetin 10.Yılı) kralex Peygamber Efendimiz 0 25.02.08 01:24
Sultan Dördüncü Mustafa - Sultan Dördüncü Mustafa Kimdir ? - Sultan Dördüncü Mustafa Hakkında şeker Siyaset TR 0 24.08.07 15:05


Forum Zaman Ayarları GMT +2 olarak ayarlanmıştır.
Şu Anki Saat: 03:08 .


Powered by vBulletin® Version 3.7.2
Copyright ©2000 - 2008, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.2.0
HarbiForum; Haybeden Değil , Harbiden
Her Hakkı Saklıdır ©2007-2008
Valid XHTML 1.0 Transitional Creative Commons License
İçeriğimizi başka bir sitede paylaşıyorsanız lütfen kaynak belirtmeyi unutmayın,ilginize teşekkür ederiz.
Sitemizde bulunan bir içeriğin telif haklarına veya yasalara aykırı olduğunu düşünüyorsanız lütfen bize bildirin.