Bir Yurt Güzellemesi: "Hakkâri Destani" (1970)


Terör örgütü PKK’nın kanlı saldırıları ile adı son günlerde medya organlarında sıkça dile getirilen Hakkâri ilimizde 1970 yılında öğretmen olarak görev yapan Artvin’in Şavşat ilçesinin Kocabey köyünden olan şair yazar ve folklor araştırmacısı Hayrettin Tokdemir’in 24 Mart 1970 yılında kaleme aldığı ve o dönemdeki duygularını yansıttığı “Hakkâri Destanı” başlıklı şiirini aktararak bunu herkesle paylaşmak istiyorum.
Emperyalizmin tetikçisi olan PKK denilen cinayet şebekesinin henüz kurulmadığı terör saldırıları sabotajları ve katliamlarının da söz konusu olmadığı 1970 yılında yazılan bu şiirde vurgulanan millî duygulara katılmamak elbette mümkün değil…
Sinan Sungur
[Linkleri kayitli üyeler görebilir. Kayit olmak için Tıklayin...]
* * *
HAKKÂRİ DESTANI
Çift sınır boyunda durur Hakkâri
Bir sofraya konur; kar ile nar’ı
Türk boyu: Pinyaniş Artuş Gevar’ı
Kökleşmiş bu ilde kökü derinde;
Asalet var kadın ile er’inde…

Kökü Oğuzlar’a çıkar dayanır;
Yurt uğruna al-al giyer boyanır;
Hakkârili ezân ile uyanır;
Milliyetçi dini-bütün imânlı
Merhametli cömert şerefli-şanlı…

Vatan için canla başla döğüştü:
Asuri Ermeni Rus’la boğuştu;
Karagünü akgün ile değişti;
Hamdolsun içinde kalmadı düşman
Sağaldı yarası ulaştı derman…

Bayramlarda millî-giyim giyilir;
Ezgileri dilden-dile yayılır;
Hakkâri’yi gören gözler bayılır:
Bir başka güzellik dağı bayırı
Vâdisi yaylası çamı çayırı…

Reşko fırtınalı; Sat da dumanlı;
Yazları bir güzel kışı boranlı;
Zap suyu insafsız akıyor canlı
Köpürüp sarhoş-sarhoş dolaşıyor
İlkbaharda güzde durmaz taşıyor…

Cilo selâm-durmuş Ağrıdağı’na;
Saygı duydum ölmüş ile sağına;
Şemdinli’de girdim İrem-Bağı’na:
Her derde devadır meşhur balları;
Ah çabuk düzelse yokuş yolları…

Çiçekli çimenli Yüksekova’sı
Hastaya şifadır temiz havası;
Dağı taşı Bozkurt-Yurdu yuvası
Damgasını vurmuş toprağa taşa
Uygarlık yolunda girmiş savaşa…

Her işte her zaman yüzü ak çıkar;
Yan bakan düşmanı alnından çakar;
Kalkınma yolunda ışıklar yakar
Altındağları’nın altın suları
Yakında eline geçer yuları!..

Kolay mı bu il’i getirmek dile?
Hasret idi çoktan; köprüye yola;
Doluyor çektiği asırlık çile
Büyük Transit-Yol gelip-geçecek
Bu uç-il’in güzel bahtı açacak…

Dilerdim ki Çukurca’ya geçeyim
Samurdağları’ndan bir su içeyim
Bir dertsiz bulup da derdim açayım:
Anayurd’un en balkanlık bucağı
Doğruluk güvenlik sağlık ocağı…

Suvare-Gale’si zor geçit vere
Oradan görünür hep Uludere;
Beytüşşebap denen o güzel yere
Üzüm-bağları’ndan dönüp geçilir;
Kaplıcaları’nda şifa içilir…

Mor dağlarında mor-koyun beslenir;
Kaval-Suyu içli-içli seslenir;
Avcıları Karadağ’a yaslanır
Hakkârili boşa atmaz kurşunu
Yeter ki gösterip deyin: -Vur şunu!..
Hayrettin Tokdemir
24 Mart 1970 Hakkâri