Bu gedik kapanmayacak!”

Yermük Savaşı’nın en kızgın ânında düşman birlikleri İslâm ordusunun sol tarafına saldırmışlardı. Durum tehlikeliydi düşman galip gelecek gibiydi!..Hz. Saîd bin Zeyd hemen atına atlayarak askerlere şöyle hitap etti:
- Cesâret ve kahramanlık dünyada insana şeref âhirette rahmet bahşeder. Bu ikisini de kazanmaya çalışalım!
Bu sözlerle coşan İslâm askerleri daha büyük bir gayretle düşmanla savaşmaya başladılar. Sonunda Hz. Saîd’in düşman kumandanını öldürmesiyle düşman paniğe kapıldı. Sonunda her tarafta bozguna uğrayarak Müslümanlar büyük bir zafer kazandı.
Şam şehri feth edilince Ebû Ubeyde bu şehrin vâliliğini Hz. Saîd’e teklif etti. O bunu kabûl etmeyerek dedi ki:
- Ey Ebû Ubeyde! Ben Allah yolunda cihâd etmek istiyorum. Sen vâliliği uygun gördüğün birisine ver.
Hz. Ömer’in vefâtından sonra onu kabre koyarlarken Saîd bin Zeyd ağlamaya başlamıştı. Bunu görenlerden biri sordu:
- Yâ Saîd! Niçin ağlıyorsun?
Bunun üzerine buyurdu ki:
- İslâm dîni ve Müslümanlar için ağlıyorum. Çünkü Hz. Ömer’in şehit edilmesi İslâmda açılan bir gediktir. Bu gedik de kıyâmete kadar kapanmayacaktır.
Saîd bin Zeyd hazretleri zamanını devamlı ibâdetle geçirirdi. Dünya ve dünya nîmetlerinden daha çok âhireti düşünürdü. Makam ve mevkiyi hiç düşünmez ancak kendisine bir vazife verilirse bunu en iyi şekilde yerine getirirdi. Cihâdı çok sever gösterişi hiç sevmezdi.
Duâsı kabûl olanlardan idi. Bunun için kendisini kırmaktan herkes çekinirdi. Çok kimse ondan ilim öğrenmiştir. Esmer tenli uzun boylu ve saçları gür idi. Peygamber efendimizden kırk sekiz hadis-i şerif rivâyet etmiştir.
Bir gün bir kadın Saîd bin Zeyd hazretlerinin evinin bir kısmının kendi malı olduğu iddiâsı ile mahkemeye müracaat etti. Bunun üzerine Hz. Saîd dedi ki:
Evi ona bırakınız! Ben Resûlullah efendimizin şöyle buyurduğunu işittim: “Her kim hakkı olmaksızın bir karış yer alırsa kıyâmet gününde yedi kat yerin dibinden başlayarak onun boynuna dolanacaktır.” Daha sonra kadının haksız olduğu ortaya çıktı.