Süleyman a.s. Hayatı ve Peygamberliği
“Süleyman” İsmi Soyu ve Şemâili: “Süleyman” isminin aslı İbrânîce olan Salomon’dur. Bu kelime akl-ı selîm ve nâzik mânâlarına gelen “Selîm” ile eş anlamlıdır. Hz. Süleyman kendisi gibi kral peygamber olan Dâvud (a.s.)’un (en küçük) oğludur (38/Sâd 30). Peygamberler maddî miras bırakmadıkları (Buhârî Meğâzi 14; Müslim Cihad 51 52; Ebû Dâvud İmâre 19) için babasına malda değil; saltanat ve peygamberlikte vâris olmuştur. Rivâyetlere göre Hz. Dâvud’un 19 evlâdından biri olduğu halde diğer 18 kardeşinden ilim hikmet takvâ gibi özellikleri ile küçük yaşlarından beri sivrildiği için babasının mânevî alanlardaki miraslarına sahip olmuştur (27/Neml 16). Milattan önce 1032 ilâ 975 yılları arasında yaşadığı 1014 yılında babası Hz. Dâvud’un vefatı üzerine İsrâiloğulları krallığını devraldığı tarihî bilgilerden anlaşılmaktadır. Anası ibâdete düşkün sâliha bir kadındı ve oğlu Süleyman’a geceleri az uyumasını öğütlemişti. Rivâyetlere göre Kudüs yakınlarında Gazze’de doğdu. Babası gibi önce sultan sonra peygamber oldu. Mescid-i Aksâ’yı yedi yılda inşâ ettirdi. Kudüs’de vefat etti. Rivâyete göre Hz. Süleyman beyaz tenli iri gövdeli nur yüzlü bir zat olup tüy ve kılları çoktu; beyaz elbise giyerdi. Çok sayıda hanımı olduğu rivâyetleri vardır.
Kitab-ı Mukaddes’e göre hepsi de kral kızı olan 700 karısı ve 300 de câriyesi vardır (I. Krallar 113). Hadis-i şerifte ise 90 hanımı olduğu belirtilir (Buhârî Nikâh 119; Müslim Eymân 22 24). Rivâyet edilen bir hadis-i şerife göre bir gün Hz. Süleyman bir arzusunu dillendirerek şöyle der: “Vallahi bu gece 70 (veya 90) hanımımı dolaşırım da onların her biri Allah yolunda vuruşacak birer süvâri mücâhid dünyaya getirir” diye yeminle bahsetti. Kendisine “inşâallah de!” denildiği halde Süleyman (a.s.) “inşâallah” demeyi unuttu ve bütün hanımlarını dolaştı. Sonuçta hanımlarından sadece biri hâmile kaldı. O da “eksik doğumlu” yani sakat bir çocuk dünyaya getirdi. Hz. Peygamber: “Eğer Süleyman ‘inşâallah’ deseydi o kadınlardan her biri muhakkak süvâri olacak ve Allah yolunda savaşacak birer oğlan doğururdu” buyurdu (Buhârî Nikâh 119; Keffâret 9; Müslim Eymân 22 25; Tirmizî Nüzûr 7; Nesâî Eyman 43). Nitekim Hz. Peygamber (s.a.s.)’e de rûh Ashâb-ı Kehf ve Zülkarneyn’den bilgi sorulunca; “yarın gelin haber vereyim!” buyurmuştu. Ancak “inşâallah” demeyi unutmuştu. Bu sebeple Ona da bir müddet vahiy gelmedi. Allah Teâlâ şöyle buyurur: “Allah’ın dilemesine bağlamadıkça (inşâallah demedikçe) hiçbir şey için ‘bunu yarın yapacağım’ deme! Bunu unuttuğun takdirde Allah’ı zikret ve ‘umarım Rabbim beni doğruya bundan daha yakın olan bir yola iletir’ de.” (18/Kehf 23-24)
Süleyman (a.s.) Kur’an’da isminden çokça bahsedilen bir peygamberdir. Büyük dünya nimetlerine mazhar olmuştur. Dillere destan darb-ı mesellere konu olan muazzam bir saltanatın sahibidir. Kuş dilinden anlayan rüzgârın kendisine âmâde olduğu insanlar cinler ve kuşlardan müteşekkil ordusu olan kral peygamberdi. Bakır madeni ilk kez kendisi için bir pınar gibi akıtılmıştı. Cinler itirazsız hizmetini görür ve emrinden dışarı çıkmazlardı. Varlıklı ve mevki sahibi herkes gibi peygamberlerin tümü için geçerli olduğu şekilde (6/En’âm 112; 25/Furkan 31) Süleyman (a.s.) için de birtakım düşmanlar çıkmış ve bunlar çeşitli fitnelerle Hz. Süleyman’ın mülkünde çeşitli ihtilâl denemelerine girişmişti.