Yabancı dilin Türkiye ve dünyadaki önemi büyüktür. Her geçen gün yabancı dil eğitimi veren kurumların sayısı artmakta ve eğitiminin geliştirilmesi ve kolaylaştırılması için birçok çalışmalar yapılmaktadır. Bunlar gerçekten çok iyi ve umut verici gelişmeler. Fakat bu noktada bir problem ortaya çıkıyor: “Acaba biz yabancı dil öğrenirken anadilimiz Türkçe ’yi koruyabiliyormuyuz?” Ülkemizde ne yazık ki bu konuya özen gösterilmiyor: “Uluslar arasında ilişkiler başlayınca ortak bir iletişim diline gerek duyulmuş, böylece yabancı dil öğrenimi başlamıştır. Eğitim ve öğretimin niteliğini yalnızca yönetimin ihtiyaçlarının belirlediği dönemlerde, bu öğrenim dar kapsamlı tutulmuş, ama yabancı bir dille eğitim öğretim zamanla kurumsallaşmıştır. Türkler açısından çok uzun süren bu dönemde anadil Türkçe gereğince işlenememiş, yabancı dile bağımlılık giderek artmıştır. Geçilen türlü evrelerden sonra bugün artık yabancı dil öğretimi çekici bir iş ve karlı bir yatırım alanı olmuştur.Gerçektende günlük konuştuğumuz dile baktığımızda görüyoruz ki, farkında olmadan bir çok dilimize ait olmayan kelimeler kullanmaktayız. Kullanırken bunların bazılarını değiştiriyoruz, bazılarını ise değiştirme-uyarlama gereği bile duymadan olduğu gibi kullanıyoruz. Bu durum sonucunda da anadilimizin yapısı bozulmakta ve orijinalliğini kaybetmektedir. Türk Dil Kurumu başkanı Prof. Dr. Ahmet M. Ercilasun, bu durumu şu şekilde açıklamaktadır: “Başlangıçta Atatürk de dilimizi, bütün yabancı kökenli kelimelerden arındırmak istemişti. Birkaç yıl bu yolu denedi. Ancak kısa zamanda bunun çıkmaz bir yol olduğunu fark ederek 1935 yılında, dilimize yüzlerce yıldan beri yerleşmiş olan kelimeleri atmaktan vazgeçti. Bunun yerine bilim terimlerinin Türkçeleştirilmesine hız verdi. Atatürkün ölümünden sonra ne yazık ki bu çalışmalar amacına ulaşamadı ve türetilen kelimelerin çoğu sözlüklerde kaldı.