Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafýndaki güzelliklere
bakiyormus. "Evrim ne güzellikler
yaratiyor!" diye düsünüp
mest oluyormus. Birden arkasinda kocaman bir ayi belirmis ve onu kovalamaya baslamis. Adam bütün gücüyle kaçiyormus ama her arkasina
bakista ayinin daha yaklasmis
oldugunu farkediyormus. Dakikalarca süren bir kaçisin sonunda adamin ayagi yerdeki dala takilmis, ayi adamin üzerine atlamis, pençesini kaldirmis. Tam
vurmaya hazirlanirken adam "TANRIM!!!" diye bagirmis. Bir anda zaman durmus, ayi donmus, ormandaki nehir bile akmaz olmus.Bir anda orman kararmis ve gökyüzünden bir isik hüzmesi adamin üzerine parlamis. Çok derinden gelen ilahi bir ses adama:
"Yillarca bana inanmadin,yaratilisi
kozmik bir kazaya bagladin, sana bu
durumda yardim etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymaliyim?"demis.Adam utanç içinde: "Biliyorum bunca
yildan sonra dindar biri olmayi istemem haksizlik, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz." demis. Ses: "Peki." diye karsilik vermis ve isik kaybolmus. Nehir tekrar akmaya baslamis. Hersey eski haline dönmüs. Ayi pençesini indirmis, iki pençesini de göge dogru çevirmis, ve konusmaya baslamis: "Tanrim, senin rizkinla orucumu açiyorum,hamdolsun verdigin
nimetlere."

güzel paylaşım...

bu fıkrayı daha önce duymuştum ama yinede eline sağlık