Yaşlı bir adam emekliye ayrılır ve kendine bir lisenin yanında küçük bir ev alır. Emekliliğinin ilk bir kaç haftasını huzur içinde geçirir ama sonrasında mahalledeki çocukların sokakta yaptığı maçlardan rahatsız olmaya başlar. Her gün 90 dakika boyunca bağırış çağırış dinlemekten yorulan adam sonunda bir önlem almaya karar verir. Ertesi gün çocuklar maç yaparken sokağa çıkar ve:

- Çok tatlı çocuklarsınız, çok da eğleniyorsunuz. Bu neşenizi sürdürmenizi istiyorum sizden. Ben de sizlerin yaşındayken her gün top oynardım. Eğer her gün burada top oynarsanız her birinize 5 lira vereceğim...

Bu teklif çocukların çok hoşuna gider ve bağıra çağıra maça devam edip sonra da yaşlı adamdan paralarını alırlar. Birkaç gün sonra yaşlı adam yine çocukların önüne çıkar ve onlara şöyle der:

- Çocuklar durumum çok iyi değil, bundan böyle size ancak 3 lira verebileceğim.

Çocuklar pek hoşlanmazlar ama yine devam ederler maça. Aradan bir kaç gün daha geçer ve yaşlı adam yine karşılar onları.

- Bu ay biraz sıkışığım size ancak 1 lira verebileceğim, tamam mı?

İçlerinden en büyük olanı bu duruma kızar:

- Olanaksız bayım, günde 1 lira için bu işi yapacağımızı sanıyorsanız yanılıyorsunuz. İyice düşünün, fiyatı artırana kadar, burada maç yapmayacağız.