Fenerbahçe’nin verdiği mutluluk...
Beşiktaş maçının ardından 1907 Derneği’nin salonunda ayakta coşkuyla şarkılar marşlar söyleyen kadınlı-erkekli Fenerbahçelilere baktım ve bu takımın taraftarlarını sevenlerini ne kadar çok mutlu ettiğini aklımdan geçirdim.
Hep birlikte “Yüz yaşında mutlu ol Fenerbahçe” diye seslerimiz yükselirken hepimiz çok mutluyduk.
Son 5 yıldır zamanın çoğu ister Kadıköy’de stadyumda ister evlerde televizyon karşısında veya maçların toplu seyredilebildiği mekanlarda veya hatta bu yıl en sonuncusu Sevilla’da olmak üzere Fenerbahçelilerin çoğu mutlu hissetti kendini.

Dört yılda üç şampiyonluk. Biri futbol dışı oyunlarla kaçırılmış. Şimdi 5. Yılda 4.’sü ufukta belirlemeye başlayan şampiyonluk. Bu yılın son iki haftası istisna edilirse neredeyse bütün sezon liderlik konumunda geçmiş maçların çok büyük bölümü kazanılmış dünyanın ünlü isimleri sarı-lacivertli formayı giymiş Kadıköy lokantaları kafeleri kaldırımları ile bir çok maçtan önce ve sonra şenlik alanına dönmüş ve bu yıldan başlayarak yurt dışında önemli Avrupa başkentleri de Fenerbahçelilerin keyif mekanları olmaya başlamış. Evet Fenerbahçeli olmanın mutluluk olması bir yana; bu takım Aziz Yıldırım döneminin son 5 yılının Fenerbahçe’si bu takım bizlere çok kez mutluluk yaşattı veriyor ve verecek.Takımın özgüveni kadar biz onu sevenlerin ona güveni de dikkat çekiciydi. Örneğin Beşiktaş karşısında ekran karşısına geçerken rakip sahada takımımızından emindik; “eğer maça asılırlarsa kolay geçeriz” duygusu hepimizde mevcuttu. Öyle de oldu. Kendi işimizi kendimiz görüyoruz. Bir mucize ya da sürpriz olmazsa şampiyonluk konusundaki rakiplerimizden birini saf dışı bıraktık. Sivasspor’u eksi 20 derecede Sivas’ın buzla kaplı zemininde 4-1 yenen de bu takım değil miydi? Galatasaray’ın başına da muhtemelen Ali Sami Yen’de aynı şey gelecek.
Geçen yılı hatırlayalım orada maçı almamız gereken günde o maçı zorlanmadan almıştık. Fenerbahçe şampiyonluğu ciddiye aldığı zaman bu ligde şampiyon olur. Şampiyonlar Ligi’nin zevkini alan bir takımın bu ligi ve şampiyonluğu ciddiye almaması düşünülemez. Bu ciddiyet eksikliğini gösterdikleri nice maç yüzünden zaten topu topu 2 puanla farkla lider durumdayız. Aksi halde şu anda 10 puan kadar fark atmamız gerekirdi en yakın takipçimize ve işi şimdiden bitirmemiz gerekirdi. Belki de heyecan unsurunun devamı bakımından böylesi daha iyi. Yoksa aradaki dağlar kadar fark ortada. İşte Beşiktaş ile olan fark. Üç maç yaptık üçünü de kazandık. Galatasaray’ın antrenörü yok; var da yok yönetimi ve mali durumu bizimle karşılaştırılmaz halde. Takımının sistemi oyun düzeni hiçbirşeyi yok. Aramızdaki puan farkı sadece 2 ve bu bir mucize. Fenerbahçe’nin yıl içindeki hovardalarının yol açtığı bir mucize. Artık bitti takım şampiyonluk hedefine kilitlendi yürüyor. Arada Avrupa Şampiyonlar Ligi’nde işimiz var. Chelsea ile çeyrek final oynayacağız. Ne mi olur?
Bildiğim şu: Fenerbahçeliler bu takımdan o kadar mutlular ve ona o kadar razılar ki çeyrek final geçirilir yarı finale çıkılırsa bayram yapacaklar; olmazsa da bu yıl çeyrek finale çıkmış olmanın gururuyla yüzlerini içeriye ve seneye daha yükseğine ulaşmaya çevirecekler. Hiç kimse Avrupa’nın ilk 8 takımı arasını adını yazdırdıktan sonra Fenerbahçe şayet Chelsea’ye elenirse bu takımdan hayal kırıklığına uğramış olmayacak. Herkes biliyor ki hepimiz biliyoruz ki Chelsea ile dişediş mücadele edeceğiz; ilk 8’deki her takım bir diğerini eleyebilir. Chelsea şimdilik bizden daha zengin hem kasaca hem kadroca bir takım; hem de daha tecrübeli. Chelsea’nin tur şansı bizden fazla. Ama biliyoruz ki biz de Chelsea’yi eleyebiliriz. Bu da sürpriz olmayacak. Nereden baksanız bu Fenerbahçe. Avrupa’nın ilk 8’inden biri. Bunun için ilk maçı almamız şart. Kadıköy’deyiz. Inter’in PSV’nin CSKA’nın Sevilla’nın başına ne geldiyse Chelsea’nin de başına onun gelmesi lazım ve pekala gelebilir.
Bu haftanın ardından Çarşamba günü Chelsea maçına büyük bir mutlulukla gidiyoruz. Oradan son 5 yıldır ne çok mutlulukla çıktık. Orada çok mutlu olduk biz. Bir mutluluk daha yaşamak umuduyla Chelsea maçının ardından görüşmek üzere...
Cengiz Çandar