Gözlerimizi sarı-lacivert bir dünyaya açtık..



Ufacık bir çocukken sardı aşkın bizi. Gözlerimiz ilk seni gördü, seni tanıdı, seni sevdi. İlk senin aşkın bizi sarıp sarmaladı.



Kalabalıklara karıştık, paylaşmayı öğrendik. Karşılıksız sevmeyi, üzülsek de sevdamızdan vazgeçmemeyi...

Göz yaşlarımız sel oldu ağlarken.. Sen düştüğünde biz de dibe vurduk.
Öyle sevdik ki hırpaladık. Hem kendimizi hem seni..

Sevinçleri beraber yaşadık. Boğazlarımız patlarcasına bağırıp aşkımızı haykırdık dört bir yanda. Kimseye anlatamadık, anlatamazdık. Bu sevda anlatılmazdı yaşanırdı ve seni sevmeyene ne desek faydasızdı.

Seninle büyüdük, şerefle, gururla 100 yıl boyunca... Yüreğimizde asırlık sevgi, yeniden doğmuş gibi bir kez daha sarıldık sana..

Ve Fenerbahçem, hep en büyük sevdamız oldun. Değişmeyen, bitmeyen, dilimizden düşmeyen..

Sevgililer Günü'n kutlu olsun yüreklerimizin ışığı..
1000 yıl geçse de seninleyiz...