Hayko Cepkin ile Bir Gençlik Hikayesi Sohbeti

Merhaba Hayko, Nasılsın?
İyiyim, teşekkürler canavar gibiyim

Çok vaktini almadan hemen sorulara geçmek istiyorum. Neden “TANIŞMA BİTTİ?”
Sence?
İlk albümü ikinci albüme kıyasladığımız zaman birbirinin kenarından geçmeyen iki soundlu, iki farklı şey var ama sahneden göründüğümüz hali aslında orjinali olduğu için insanlar buna net karar veremediler; albümleri bilerek mi yoksa trip olsun diye yapıyor acaba, sahnede öyle albümde böyle mi oluyor öyle bir kafa karşıklığının gerekmediği aslında özümüzün böyle olduğunu sadece röportajlar yoluyla gösterebildik. Ama gerçeğini gösterebilmenin tek yolu albüm yapmaktı ve yaptık. Özümüz bu; konserde de bu şekilde, sanırım artık kimsenin kuşkusu yoktur.



12 Mayıs’ta Uludağ Üniversitesi şenliklerinde veridiğin konserde de oradaydım. Hem senin canlı performansını izleme hem de konser alanında seni dinleyenlerin de tepkisini görebilme şansım oldu...
Aa aslında biz de onu çok istiyoruz yani biz hem çalalım ama içlerinde de olalım...

Çok eğlenceliydi konser ve performansın da çok güzeldi. Herkesin hayran kaldı. Orada da üniversite konserlerinde çok zevk aldığını söylemiştin. Sahne senin için bambaşka bir yer olmalı...
Orası bana ait oluyor ben sahneye çıktığımda. Sahnede utanma kültürü vardır, elini nereye koyacağını bilemezsin, nasıl hareket edeceğini şaşırırsın...Ben sahnedeyken utanmanın tam tersi olur. Tüm hareketleri tüm enerjinle yapman gerekiyor ki gerçek olduğunu gösteresin. Çekinmek ya da yapmaktan gocunup da yapmayalım demiyorum. Doğal oluyorum sahnede, doğal görünmüyor ama öyle Yapaylığı seven bir insanım, yapaylık içerisinde o doğallık, o karmaşa herşey birbiri içinde...

Sahnede kendini çok iyi ifade ettiğini söylüyorsun, sahnede nasıl göründüğün de aslında çok önemli değil mi? İmajın...
İmaj değil de o benim kendimi nasıl rahat hisseettiğimle alakalı birşey... Bazı şeylerde imkanlar doğrultusunda oluyor tabi. Bu şekilde müzik yapıyorsan kılığına kıayafetine de dikkat etmen gerekiyor. Burada bu şekilde oturuyorum ama bu şekilde sahneye çıkarsam karşımdakilere kıymet veriyormuş gibi olmam.



Kampanyamızdan bahsettmiştim daha önce. Biliyorsun, uluslararası HIV/AIDS’e karşı yürütülen kampanyalara Bono, Moby gibi sanatçılar da destek veriyorlar. Göz önünde olan, gençlerin rol-model aldıkları bu ünlülerin bu şekilde sosyal sorumluluk kampanyalarına destek vermeleri konusunda sen ne düşünüyorsun?
Destek verilmesi gerektiğini düşünüyorum ama sadece sözel destek verildiği zaman kurgulanmış şeyler gibi geliyor bana. Ben konuşmaktan çok harekete geçme taraftarı bir adamım. Bir iyilik yaptıktan sonra yaptığını herkese anlat gibi yapılsın istemem. Benim de öyle çalışmalarım oldu ve oldukça da elimden gelen yardımı yapmaya hazırım.

Atilla Aydoğdu'nun Hayko Cepkin ile röportajı

Hayko Cepkin’in bendeki imajının ne olduğunu onunla konuşurken fark ettim. İlginçtir, hemen hemen aynı anda aynı isim çıktı ikimizin ağzından: Sean Penn. Öfkeli, itiraz edici, takıntılı dışarıdan demir, içinden pamuk bir adam. Zaten Hayko da çok seviyor; tanıdıklarında insanların ona dair düşüncelerinin alt-üst olmasını... Ama ben ilk andan itibaren ‘içeriden’ görmüşüm galiba onu. Aramızda geçenlerin diyalog mu, yoksa iki farklı ağızdan çıkan tek bir monolog mu olduğunu hatırlamıyorum.


İlk albümün “Sakin Olman Lazım” tamamı evde yaptığın kayıtlardan oluşan bir çalışmaydı. İkincisinde tek başına olmayacaksın, bu seni korkutuyor mu?

Ben ilk albümü evimdeki odamda, dört duvar arasında tek başına kaydettim. Sonra EMI’a getirdim. Akşamına Hakan Kurşun aradı beni. Albümü yeniden kaydedeceğimiz düşünürken Hakan Ağabey bu albümün “olduğu gibi” yayınlanması gerektiği konusunda beni ikna etti. İkinci albüm beni korkutmuyor. İlk albümde önceden yaptığım çalışmaların çok az kısmını kullanabilmiştim zaten. İkincisinde yer alacak şarkıların büyük bir kısmı da o dönemin ürünleri olacak. Bir de yaptığım işlerde her zaman benim elimdedir ipler. Yoksa rahat edemem.

Konserlerin albümündeki sound’dan epey uzakta seyrediyor. Hangisini tercih ediyorsun; sahnede olmayı mı odanda şarkı söylemeyi mi?

Sahnede olmak benim en çok sevdiğim şey. Hiperaktif bir kişiliğim var. İlk albümün adı da oradan geliyor zaten. O kadar heyecan hissediyorum ki müzik yaparken, durup bir soluklanmazsam sonu kötüye varacak.

Günün modası ya sormadan olmaz; sen kendi kimliğini nasıl tanımlıyorsun?

Önce insanım herkes gibi. Sonra sanatçıyım, yaratıcıyım. Yaratıcılığı kaybedeceğime öleyim daha iyi.

Aynı zamanda Ermenisin. Bu senin için ne ifade ediyor?

Ermeni olmakla, Türk olmakla değil de kendimi kendimle tanımlamayı tercih ederim. Müziğin bütün kimliklerin üzerinde bir etkisi oldu üzerimde. Hayatımın 1 numarasında her zaman müzik olmuştur. Dokuz yıl boyunca Ermeni Kilisesi’nin korosunda ders aldım. Daha sonra da Timur Selçuk’un öğrencisi oldum. Timur Hoca dışarıdan farklı değerlendiriliyor biraz ama tanıyanlar için bir deryadır kendisi.

Peki aşık olduğunda durumda bir değişiklik olmuyor mu?

Aşık olduğumda da durum değişmez ki... Aşk aslında biraz etkiliyor insanın yaptığı işleri. Mutluluk ve huzur insanı sanattan alıkoyuyor. Zaten mutluyum daha ne uğraşayım diyorsun aşık olduğunda.

Hayatında birisi var mı peki şu sıralar?

İki yıldır süren bir ilişkim var. Ben kısa süreli ilişkiler yaşayabilecek günübirlik erkeklerden değilim, tek eşliliğe yatkın bir kişiliğim var.

Sen biraz fazla ‘aşk’ adamısın bana kalırsa... Hatta sevmekten çok aşkla kuruyorsun gibi insanlar ve dünyayla olan ilişkini...

Evet “kendime inanan” biriyimdir. Ya benim yanımda yer alır insanlar ya da tamamen karşımda. Arası yok. Yanında kendini konuşmak zorunda hissetmediğin, gerektiğinde saatlerce susabildiğin kişidir benim dost ya da aşık diyebileceğim insan. Yanında kendin olamıyorsan o aşk değildir.

Ben seni Aşık Veysel’e benzetmiştim hatırlarsan albümün üzerinde yazdığım yazıda. Ama diğer Aşık Veysel’cilerden bir farkın var bana kalırsa: Mesela Tarkan kendi sesiyle Aşık Veysel yorumlarken sen Aşık Veysel ruhuyla kendi şarkılarını söylüyorsun. Hiç sahnede yorumladın mı Aşık Veysel’i?

Hayır ben hiç ‘cover’ yapmadım, inşallah hiç de yapmam ne sahnede ne albümde. Benim kendime ait şarkılarım var. Asla barlarda çıkıp şarkı söylemeyeceğim mesela. Klişe hikayelerden nefret ediyorum. Görünmek istediğim gibi görünmüyorsam, hiç görünmeyeyim daha iyi.

Beni bir de konserde dinleyin

Bu yaz seni Rock’n’ Coke’da The Cure’u izlerken gördüm. Senin ‘The Crow’ sevdan ayyuka çıkmış durumda zaten. Gotik denince akla gelen isimlerin başında da The Cure geliyor. Hayatındaki yeri nedir Robert Smith ya da The Cure’un?

Aslında beni en çok etkileyen isimler değil onlar. Marilyn Manson ve Massive Attack müziğe bakış açımı değiştirenlerin başında geliyor. ‘The Crow’ filminin ruhu, atmosferi, Brandon Lee’nin geriye dönüp insanlara dünyanın kaç bucak olduğunu göstermek konusundaki kararlılığı belirledi benim yolumu.

Sen Rock’n’Coke’da neden yoktun?

Çünkü hemen öncesinde Rockİstanbul’a katılmıştım grubumla. İki festival üst üste olsun istemedik. Konserlerde çok enerjik oluyoruz, şiddet içeriyor her biri. Hatta genelde kulise gelip konuşmaya çekiniyor insanlar. Ama her konserden sonra bir dahaki için kredi açılıyor istisnasız. İzmir’de bir konsere gitmiştik, organizasyon yetersizliğin-den 400 kişilik salonda 80-90 kişi ya var ya yoktu. Morali bozulan arkadaşlara “Bu insanlar bizi dinlemeye gelmiş buraya, biz de her zamanki duyguyla çıkıp çalacağız” dedim. Öyle de yaptık.

19 Eylül Salsa Dergisi Ropörtajı

-Bestelerimi piyano ile yaparım. bir kuralım daha var. sahnede cover parça çalmak istemem.

-İnsanlarla sorunum yok ama 'insanları seviyorum'culardan değilim.insanları sevmiyorum hatta. bununda birçok sebebi var.çünkü birçoğu şuurunu kaybetmiş durumda.

-Benim konserimde eğlenilmez. çünkü konserlerim güle-oynaya geçmiyor. herkes, tüyleri diken diken dönmeli konserden.adrenalin ve pisikolojik boşalmanın olduğu konserler benimkiler.

-Kliplerimin MTV'de sürekli dönmesi konusunda şöyle bir ukalalık yapayım; ben yayınlanmayacaksam kim yayınlanacak? yaptığım iş klişe değil,takdir görecek birşey.

-İlk albümde kendimi tanıttım,ikincisinde korktum,üçüncü albümde kadın konseptine yer vereceğim.

-Şu an hayatımda bir kadın var.iyi. serumla besleniyor.

-Benim albümümde black metale ve gotik noktalara kaçan, zikr ritimlerinin olduğu sound'lar birbirinden bağımsız durmuyor. hepsi tek parça gibi. zaten yapmak istediğim buydu. bunu başardığım için sanırım, olumlu eleştiriler alıyorum.

-Müzik piyasasında isteklerimi baştan kabul ettirebildim,çünkü ikna kabiliyetim yüksektir.ben çok planlıyımdır. çok matamatiksel çalışırım. mesela anlaşma yapmak için plak şirketine gittiğimde albümün hangi tarihte çıkması gerektiğini,programın hangi tarihlerde nasıl işleyeceğini,klibi şu tarihte çekeceğimiz zaman hangi tarihte yayına gireceğini filan anlattım. ben,herşeyi söyledim,toplantı bitti. bu tarz konularda kimseyi dinlemem zaten.proje benim,hayal benim.

-Burcum balık,yükselenim aslan oradan kurtarıyorum. yoksa balık burcu insanı romantiktir, hayalcidir... balık beni öldürüyor, aslan elimden tutup kaldırıyor.

-Sinirliyimdir. çok güzel kin tutarım. beklerim.yıllar sonra pundunu bulur oyarım gibi durumlarım vardır.

-Konserdeki enerjim yüksek çünkü deli gibi spor yaparım. çok fazla yüzer buhar odasında nefes açarım. fena derece bakımlı ve yeşilci bir adamım. mesela air conditionlu odada bulunmam en ufak rüzgarda kaçarım konser öncesi kuliste alkolü yasaklarım çünkü konserde ayık zihin açık dinç nefesi kuvvetli olmalıyız.tek kötü tarafım sigaram.

-Klasik müzik delisiyim. en çok ondan beslenirim. bach hastasıyım. yine çok ağır derecede film müziği hastasıyım mütiş bir arşivim var.

-Bilgisayar oyunları seviyorum ekipçe playstation durumumuz var. turnava halindeyiz sürekli. hıza baylıyorum. çok ağır karting yarışı dönemlerim oldu. araba kullanmaktan çok hoşlanırım ama trafik sorunu yüzünden garajdan çıkaramıyorum. motor aldım kendime.

-Modayla hiç işim olmaz spor giyerim ama ağır derece takım elbise seven bir herifim

-Hayranlarımızın bizdeki bu boyalar,makyajlar,karanlık görüntüler nedeniyle 'baba ya sen manyaksın,biz de manyak takılalım' diyecek tipler olduğu sanılıyor. oysa hayranlarım arasında aklıselim ve çok efendi adamlar var. serseri değilller yani anlattığım herşeyi iyi anlamışlar. yapılanı anlamamış. bunalımlarda sorunlarının içinden çıkamayan albümü dinlemiş ama orada anlatılanı başka bir şekilde değerlendiren tiplerde var tabii. kuliste bazen onlarla konuşuyorum. bunalımda olduğunu kendine zarar verdiğini anlatıyor ve bunun benim hoşuma gideceğini sanıyor. oysa ben onu bir güzel hırpalıyorum

Milliyet Gazetesi - 19 Mayıs Röportajı

-Albümün konsepti korku. Nereden geliyor bu korku?

Müzik bir tür duygu aktarma yöntemi. Bu albümde korku duygusunu aktarmakti niyetim. Müzikle beraber korkuyu asilayan, tüyleri diken diken eden parçalar yaptim. Sarkilarim ölüm korkusu, kaybetme korkusu, yalniz kalma korkusu üzerine.
"Hayat zor ve korkutucu. Ama istediklerini yapabilmen için ayakta kalman lazim ey insanoglu" seklinde bir tavri var albümün. Hesap soran, sözleri kaba bir albüm oldu.

-En büyük korkunuz ne?

Ellerimi kaybetmek. Albümün içinde de, ellerim kesilmis bir halde piyanonun basindan durdugum bir fotografim var.

-"Aha iste yenisi istediginiz gibi"
Albümün adi "Tanisma Bitti". Ne basladi ya da ne baslayacak?

Genelde albümün çiktigi dönemde tavrim neyse albümün adi da o oluyor. "Sakin Olmam Lazim" müzik piyasasina karsi sakin durmasi gereken bir adami anlatiyordu. "Tanisma Bitti" ise "Tanisma fasli bitti, bakalim gerçek yüzümü nasil bulacaksiniz?" diyen bir albüm.

-"Sakin Olmam Lazim"i evde kaydetmistiniz. Ilk röportajimizda "Komsular rahatsiz olmasin diye sarkilari adam gibi söyleyemedim" demistiniz. Yeni albüm adam gibi oldu mu?

Ilk albümde istedigim vokaller ve davullar yoktu. Benim bilgisayarimda çikardigim davul sesi ruhsuzdu. Bu albümde davulcu stüdyoda çaldi, ben de vokalimi stüdyoda yaptim. "Tanisma Bitti"nin yüzde 80'i yine ev kaydi. Sound, güç, siddet olarak tam istedigim gibi, adam gibi oldu. Ilk albümün kudreti yoktu, yenisinin kudreti var. Beni konserlerimde izledikten sonra "Bu adamin albümü niye böyle olmus ya!" diyenlere "Aha iste yenisi istediginiz gibi" cevabini verebilecegim artik.

-Ilk albümünüzün türünün bozuk oldugunu söylemistiniz. Ikinci albümü kendi dilinizde yorumlamaniz gerekse ne söylerdiniz?

Basin bülteninde yazdigim gibi siddet içerikli hafif Bati müzigi.

-Yeni albüm ilkinden daha arabesk ve daha sert, degil mi?

Evet. Yine rock, elektronik ve arabesk birbirine girmis durumda. Bir sonraki albümde müzigim daha da sertlesecek. Bu iki albüm dinleyiciyi sert müzige hazirlamak içindi.

-Bu kadar sert rock müzigin alicisi var mi Türkiye'de?

Dinleyicisi de alicisi da var. Sana kiymet vermeye basladiktan sonra ne yaparsan yap takip ediyorlar. Düsünün, Duman ilk çiktiginda tepkiyle karsilandi ama simdi kitleleri pesinde kosturuyor. Kurban, Metallica konserinde alt grupken içi sidik dolu pet siseler attilar adamlarin sahnesine. Ama tekrar birlesmelerini isteyen çok kisi vardi. Türkiye'de pop festivali yapilmiyor. Binlerce kisilik rock ve elektronik müzik festivalleri düzenleniyor.

-"Tikanirsam tamamen cover'dan olusan bir albüm çikarabilirim"
Size sarki yaptiran ne oluyor? Kizginlik, hayal kirikligi, üzüntü... Geçen seferki röportajimizda "Hayatimda bir kez bile bir kadina sarki yapmadim" demistiniz. Ikinci albümde de mi bir kadina yazilmis sarki yok?

Yok. Belki yaslaninca "Hey kadinlar neredesiniz, yaslandim ama gelin" gibi saçma sapan sarkilar yaparim. Sarki yapmak benim için çok da zor olmuyor. Ben kendi kendine sikinti yaratabilen bir bünyeyim. Herhangi bir seye canim sikilinca kendimi buhranlara sokarim, sonra geçerim piyanonun basina. Bu sirada ortaya çikan melodilerin kimi ölü doguyor, kimi de sarkiya dönüsüyor.

-Özellikle rock söyleyen sarkicilar albümlerine yeni sarkilarin yani sira illa bir cover da koyuyor. Sizin böyle bir planiniz var mi?

Cover yaptigimda sarki taninmaz hale geliyor. Sarkiyi komple degistiriyorum. Resmen parçaliyorum. Yillar geçer, hani tikanirsin, best of'lar çikarmaya baslarsin, iste o dönemde tamamen cover'dan olusan bir albüm çikarabilirim.


-Türkiye'da yasayan bir Ermeni olarak Hrant Dink suikasti ve Malatya'da Incil dagitan yayinevinin basilmasini nasil degerlendiriyorsunuz? Bir tedirginliginiz, korkunuz var mi? Huzursuz mu yasiyorsunuz?

Tedirginlik yaratan mevzular var, evet. Tüm bunlar darbe etkisi yapti bana. 20 yil geriye gittik sanki. Hele orta yollarin bulunacagini hayal ettigim bir dönemdeyken yasanmasi beni çok üzdü. "Yine bir gazeteci, yine düsünen bir adam öldü" diye düsünüyorum. Ve çok üzülüyorum.

Son günlerin en çok konusulan konusu Eurovision'da Ermenistan'a tam puan vermemiz. Karsiliginda puan alamadik ama.
Ermenistan'i Hayko adli bir sarkici temsil etti ya, tatildeki arkadaslarim telefonda benimle dalga geçti. "Ermenistan'i sen mi temsil ediyorsun?" diye. Ben de "Bursa'da konser verdim. 20 bin kisilik sahidim var" dedim. Eurovision geçerliligini politikanin çok öne çikmasi nedeniyle çoktan kaybetti. Kim kime ne kadar puan vermis umrumda degil o yüzden.

-Diyelim ki önümüzdeki yil TRT tarafindan size "Bizi sen temsil et" dendi. Cevabiniz ne olurdu?

Sanirim kabul etmezdim. Müzigin evrenselliginden bahsederken isin içine politikanin girmesine sinir oluyorum çünkü. Benim tavsiyem seneye Müslüm Baba gitsin Eurovision'a. Dagitsin orayi.


-Bir internet sitesinde "hayranlarinizla yakinlasmaktan kaçinmadiginiz" yaziyordu.

Rock'çilarin kulisine giren kadin hayranlar meshurdur zaten.
Benim için sahne kutsal. Müzigim mistik ve gotik. O kutsalligi kadin hayranlarimla birlikte olarak bitirirsem kutsalligini kaybederim isin. Konser sonrasi tavrim degismez. Isimiz rock'n roll.
Kulise bir sürü kadin geliyor. Geceyi güzel kapatip Istanbul'a dönebilirim. Hatunlar kulise girdiginde niyetleri bozuksa buz gibi davraniyorum. "Baska bir niyetle gelmistim ama sanirim olmayacak. Güzel konserdi. Iyi aksamlar" deyip çikiyorlar kulisten.

Bir Hayko Röportajı


Rock'ın Ermenice'si Var mı?
Yaşadığınız topraklar üzerinde Ermeni müziği v Ermeni Rock müziğinin yapılabilirliği üzerine soru sorabileceğimiz isimler belliydi...Belki bunu
System of a Down elemanlarına da sorabilirdik ama hem mekan hem düşüünce konusunda artık birbirimizden çok uzaklardayız.Yakın zamanda
çıkardığı albümüyLe dikkatleri toplayan Hayko Cepkin'in bu konuda tasarıları olduğunu duyduğumuzda hemen bulduk O'nu!..

Ermeni rock ülkemizde yapılıyor mu?Yapılıyor da haberimiz mi yok? Yapılmıyorsa neden?

Yapılmıyor!..Türkiye'de yapılmıyor ama Ermenistan'da yapılıyordur!.. Ama çok sert bir müzik ortamı yok.Yine klavye soundlu bir rock
çıkıyor ortaya.Bilinen Ermeni halk şarkıları çalınıyor ama rock yorumlu değiL!..Benim kafamda öyLE bir proje var.Ama küçük çaplı birşey olmayacak.Ermenice - Türkçe karışık birşeyler yapmayı düşünüyorum! Şimdi size sorularn şey şu; Ben Ermeni'yim v bir okula bir papaza
gittiğimde "Ermeni müziği için ne yaptın?!" diyorlar!..Ben de "Hiçbir şey yapmadım çünkü şu anda öyLe birşey düşünmüyorum!" diyorum!..
Bunu yaparsam kendi içinde kült,davetlilerden oluşan,önemsediğim insanların seyretmesini istediğim bir proje olacak.AKM gibi bir mekanda,
tiyatro v dans formatında gerçekleştireceğim!..Sahnenin bir taradında
folklorik oyunlar v gelenekseL Ermeni halk kıyafetleri içinde yapılan dansların, modernleştirilmiş bir şekilde harmanı, diğer tarafta da bizim bilindik Ermeni v Türk halk türkülerinin sertleştirilmiş elektronik rock şeklinde yorumu olacak!..Tabi ki vokaL tarzı da ona göre değişecek! Özgün enstrümanlar a kullanmayı düşünüyorum!..MeseLa duduk
kullanacağım!..Ritim enstrümanları olacak!..Ama tar,ud falan olmayacak; zaten bizim sesimizden duyulmaz!..[Gülüşmeler!.. ] Ben bunu
bu piyasada senelerdir çalıştığım insanlarla yapmak istiyorum!..Mesela Sertap Erener kesinlikle olsun istiyorum!..Demir Demirkan olsun istiyorum!..Belki Arto Tunçboyacıyan ritimleri çalar!.Bu fikir birçok
adamın suratına tokat gibi olacak!..İki kültürü rock sayesinde birleştirmek istiyorum!..Hiçbir şeyin ajitasyonunu v kalitesizliğini yansıtmasını
istemediğim için çok büyük matematik gerekiyor!..Yani biraz riskli;bu yüzden zamana ihtiyacım var!..

Sormadan edemeyeceğim;Kiliseden falan herhangi bir yasak var mı?

Aslında birçok yasak var!..Kişi olarak yasaklar var!..BöyLe birşeyi yapmam çok tepki toplayabilir.Ben 9 sene kilise korasunda okumama
rağmen birçok zaman inançlı gitmedim!..Sonra bu problem olmaya başladı!..Benim de şekiL bozulmaya başladı zamanla!..Saçlar uzuyordu,
çiçzmeler giyiyorduk v kilise ortamına pek uygun bir adam olmamaya başladım!..Sonra "Sen biraz uzaklaş!.." durumu oldu!..O kadar emek
verdim!..Üye olmama rağmen benim gibi birçok arkadaşımın da düğün törenlerinde okumama durumu oldu!..Bu bizm fikirlerimize ters!..Kimi
kimden koparıyorsun?!Ama dediğim gibi kültürümü seviyorum ama inanç seviyem sıfırlarda!..

Peki System of a Down hakkında?

Müzik açısından adamlar çok iyi,süper dersin ama mantalite olarak çok ters!..Çok ağırlar!..Onlar Amerika'da kendi ortamlarında huşu içinde
yaşarken buraya müdahale etmelerini doğru bulmuyorum!..Burada müziğin evrenseL olduğu ortaya çıkıyor!..Bir adamın müziğini çok
seversin ama karakterini sevmek zorunda değilsin!..Ama çok iyi müzik yapıyorlar!..

Evde Tek Başına

Şimdiye kadar Aylin Aslım, Koray Candemir, Demir Demirkan, Öztürk gibi isimlerle çalışan Hayko Cepkin, ilk albümü Sakin Olmam Lazım'ı yayınladı. Albümde rock, elektronik müzik ve arabesk içi içe

"Kış gelecek, yağmur yağacak, hava kararacak, insanlar denize girmeyecekler, mayolu kızlara bakmayacaklar, o zaman bizim devrimiz gelecek," diyor Hayko Cepkin. 'Ev yapımı' ilk albümü Sakin Olmam Lazım'ın ciddi bir gerilim barındırması bu sözlere sebep. Yani kendisinin de söylediği gibi, bir yaz albümü değil bu. Tabii müziği, mevsimlerle ilişkilendirmeyenlerdenseniz başka. Yağmur yağmadan da rahatlıkla dinleyebilirsiniz.

Daha önce Demir Demirkan, Koray Candemir, Öztürk, Aylin Aslım gibi isimlerle çalışan, Murathan Mungan'ın Söz Vermiş Şarkılar albümündeki Kimdi Giden Kimdi Kalan şarkısının düzenlemesini yapan 27 yaşındaki Cepkin, beş senedir odasında yaptığı kayıtları her şeyiyle hazır olarak EMI'a getirmiş. Geriye sadece mix'ler kalmış, o da beş gün içinde yapılmış. Elektronik müzik, rock ve arabeski bir arada duyabileceğiniz Sakin Olmam Lazım'ı "Sinirli bir bünyeye sahip olmanın verdiği bir sükûnet arama," olarak tanımlıyor Cepkin. Sakin olabilmiş mi? Henüz değil.

Albümün 'ev yapımı'. Söz, müzik, düzenlemeler sana ait. Bütün kayıtları odanda yapmışsın.

Evet, hatta odamın fotoğrafı kartonette var. Kurtuluş'taki aile evi, anne babayla oturduğum ev. Oda benim kalem şeklinde.

Zor olmadı mı? Kayıtları günün hangi saatinde yapıyordun?

Öğlen 2'de başlıyordum mesela, akşam 11'e kadar devam ediyordum.

Komşular tak taklamadı mı hiç?

Önce tak takladı, sonra tartakladı. Ama sonra Demir'le (Demirkan), Aylin'le (Aslım) üç-beş televizyonda görünce "Çocuk galiba bir şey olacak," demeye başladılar. Ondan sonra bir şey denmemeye başladı. Sadece "Abi artık bu şarkıların üzerinde çok duruyorsun, başka şarkıya geç," yorumları oldu mesela, yukardaki Bekir'den. Albüm çıkınca da şey dedi, "Abi yeni şarkı var mı?"

Her şeyi kendi başına yapmak daha mı zor, daha mı kolay?

Benim için daha kolay. Ben pek grup müziği taraftarı değilim. Biraz daha kişisel bakıyorum.

Neden? "Yapabilirim," demek için mi?

Yok 'yapabilirim'den çok, hani bir duyguyla yapıyorsun ya bazı şeyleri, o duyguyu pek paylaşmak istemiyorum, müzik yaparken. Aslında bir albüm çıkarmak için kayıt yapmaya başlamadım ben. Beş yıldır evde takılıyordum zaten. Kendim için hazırladım. Ama kendim için de bir yere kadar. Zaten insanlar albümü odalarında tek başına dinlesinler diyorum. Beş kişi, arkadaşlarla eğlenirken albümü koyalım, alttan tıs tıs çalsın, derlerse çok sinir bozar. Çünkü akorlar falan gergin.
Evet, albümün pesimist bir tarafı var. Adı da bir ipucu veriyor zaten. Aslında bizde neşeli işler daha çok sevilir.
Tabii, tabii. Hele ki yaz şimdi.

Senin için bu bir risk mi?

Hayır, değil. Benim içimden böyle geliyor. Diğer türlüsü yapabileceğim bir şey değil. Şöyle söyleyeyim; bir ara Moğollar'ın teknisyenliğini yapıyordum, altı-yedi sene evvel. Sahnede soundcheck'ler sırasında ben çalıyordum piyanoyu. Cahit Abi sazı akort ediyordu, benim de klasik müzik eğitimim var, barok çalıyordum devamlı. Ve barokun bayağı progresif, karışık şeylerini çalıyorum. Cahit Abi sazı akort ederken birden "Aaah yeter be! Bir tane mutlu akor bas ulan," diye sazı bırakıp içeri gitti.

Aslında burada tezat bir durum da var. Sen hep neşeli, canlı görünüyorsun.

Bence çok neşeli, komik, hiperaktif görünen insanlar, odalarında yalnız kaldığında, başları öndedir, düşünen adamlardır. Kemal Sunal da öyle bir adamdı bence. Benim için idol adamlardan biri. Bir gün, bir yere gidiyordu, gayet şıktı her zamanki gibi. Birileri arkasından 'Şaban' diye bağırıyordu. Sinir olmuştum. O sadece filmdeki karakter çünkü.

Bayağı arabesk bir vokalin var. Arabeske ilgin var mı?

Varmış, onu bilmiyordum. Burada çıktı. Ben Ağır Roman'ın hastasıyım. Filmine de taparım, müziklerine de. Klavye çaldığım için elektronik bir altyapı çıkıyor ortaya. Demir'le, Koray'la çalıp rock altyapısı altına klavye çaldığım için de klavyeyi rock kültürüyle çalmaya başladım. Parçaların üstüne vokal yerleştirme zamanı geldiğinde de arabesk bir şey çıktı.

Dinler misin arabesk müzik?

Yani hiç öyle oturup da 'Allah'ım Allah'ım,' diye dinlediğim bir şey yok. Ama Ağır Roman'ı dinlerim.

Sözlerde de arabesk var.

Tabii tabii. Aslında albüm direkt arabeskin yandan yemişi, rock müziği de sıyırtmış ama elektronik altyapıdan da emmiş bir tür. Ne tür bu? Türü bozuk.

Çıkış parçan Yarası Saklı'nın klibinde ay kurgusu yaratılmış.

Evet, Levent Ayaşlı tarafından Kilyos taş ocaklarında çekildi.

Kimden çıktı fikir?

Ondan. Kendisi albümü dinledi. Dedi ki "Güzel, rock, soft, falan." Dedim "Abi onlar soft değil, onlar gayet şiddetli. Sahnede bayağı böğürtülü." "Anlayamıyorum anlattığın şeyleri," dedi. Konser olmadığı için o sırada, provaya geldi. Şarkıların albümle hiç alakası olmadığını görünce, "Oğlum niye bunları böyle kaydettiniz?" dedi. Çünkü albümde hiçbir şey canlı değil. Her şeyi sampling sistemle yaptım. İşin içine canlı enstrümanlar girince, her şey değişiyor. Diyorlar "Albüm niye böyle, konser niye böyle?", "Klipte, hayvan gibi söylüyor gözüküyorsun ama albümde leblebi gibi çıkıyor sesin." Ulan komşu var işte, komşu. Evin içinde, elimizde mikrofon, kaydettik

Öfke Ve Sukunet İçimde Savaşıyor

Neden sakin olmam lazım diyorsun çok mu sıkıyorsun kendini?

- Evet biraz sıkıyorum. Karşılaşacağım şeylere nasıl tepki vereceğimi bilemiyorum. Öfkeyi seviyorum. böyle durumlarda telkinde bulunuyorum, sakin olmam lazım, sakin olmam lazım

Nelerle karşılaşmaktan korkarsın?

- Bu projeyi hayata geçirdiğim zaman kendime bir tek ana kural koydum. ortada bir yerde olmayacağım. Ya yukarıda ya aşağıda olacağım. ileride dinleyici kitlemin uçlarda olacağını düşünüyorum. ya çok sevecekler beni ya nefret edecekler.

Düşüncelerinle ortaya koyduğun çalışma arasında bir çelişki var. albümünde hep kendini frenleme söz konusu uçlara savrulmamaya çalışmışsın.

- O savrulma duumu belirlediğim yoldan çıkmamak adına yapıldı. korkular meselesine dönersekbenden nefret eden kesim tabi ki beni korkutuyor. ancak sevenlerimde içimi rahatlatıyor. internette hakkımda yazılanlara bakıyorum yüzde doksan beşi olumlu. ama bir tanesi kötü demişse onu unutamıyorum. kendimi kapatıyorum. cevap vermiyorum yok sayıyorum. ama görmezden gelmek te psikolojik baskıdır aslında. çelişki dediğin değişken olmamla alakalı biraz. öfke ve sakinlik içimde savaşıyor.

ya Marilyn Manson?

- Onun gibi olmak isterdim. ama müziğim ona benzemiyor.

Şarkılarını hep aynı çizgide yorumlaman monotonluk yaratıyor. dolayısıyla o tekdüzelik dinleyiciyi karanlığa çekiyor. sanırım Manson ile aranızda duygu anlamında böyle bir benzerlik var.

- Özellikle yaptım. belirli bir çizgide gidiyor. evde dinlediğim müziklerde de o çizgi var. genel olarak korku filmlerinin müziklerini dinlerim o filmlerdeki atmosferde arada kalbinin atışı tak tak diye yukarı fırlar, sonra aynı çizgiye iner. o tavrı, o düz çizgiyi çok seviyorum.

zamanla ilgili bir sorunun mu var ? yarın ölecekmiş gibi davranıyorsun.

- çünkü yarın ölecekmiş gibi hissedip herşeyi yapmaya çalışıyorum

kendine eziyet mi ediyorsun?

- biraz mazoist bir tavrım var. üzülmeyi acıyı seviyorum. yapmak istediğim tek şey var: acı çekmek çok güzeldir, tadına varın. o duygu sizi ruhen oyalasın. ama bir hafta sonra bilin ki ayağa kalkacaksınız. zamanla her şey biter.

Zatan umutsuzluk ve acı yaşamda kuraldışı değildir. bir filozofun dediği gibi kuraldır.

- Ruhtur bence. tadını alıp her yaşadığından bir şeyler çıkartabiliyorsan sana ruh katar. biraz da zeka işidir bu.

Aseksüelliğe gidiyor gibi bir his uyandırıyorsun bende

- (gülüyor) iyi teşhis. çok rahat ederdim heralde. Umay Umay ile de bunu konuşuyoruz. cinsellik çok sevdiğim bir şey değil. Estetik yok .

Eyvah..! Hayko Cepkin

Evanesence konserinden önce sahneye çıkacak Hayko Cepkin bilindiği gibi, aslında bir Marilyn Manson hayranı: `Marilyn Manson beş dakika sahnede durup gitse bile bana yeter.` Hayko Cepkin, ikinci albümü `Tanışma Bitti`de korkulara odaklanıyor hem de ilk albümüne oranla daha sert altyapı ve liriklerle. Cepkin, `Bu beyin kapasitesiyle benim yapabileceğim en iyi albüm bu` diyor

İstanbul - Hayko Cepkin , bundan iki sene önce evinde kaydettiği `Sakin Olmam Lazım ` albümünü çıkarmıştı. İlk albümü olmasına rağmen; video`su, sahne performansı, albüm fotoğrafları ve tavırlarıyla üzerine düşünülmüş işler yaptığı (ve yapacağı) çok belliydi. Hayko Cepkin `marka` olma yolundaydı, hissediliyordu. Şimdi `Tanışma Bitti` adlı albümünü çıkardı. (İkinci albümün `Tanışma Bitti` isminden de ne kadar stratejik ilerlediğini ve aslında ince ince mesajlar gönderdiğini görebilirsiniz.) Politika olarak yeni albümdeki parçalarını önceki konserlerinde de söylemiş. Böylece yeni albümünde dinleyicisinin çoktan ezberlediği parçalara yer vermiş.


Hayko Cepkin `in, ne yaptığını çok iyi bilir bir hali var. Buna kendini iyi biliyor da diyebiliriz. Öyle konuşuyor ki, `Acaba üçüncü albümde ne yapacak bu adam?` diye geçiriyorsunuz kafanızdan. Bir kere sahne olayını çözmüş. Mikrofon başına dikilip sadece şarkıları sıralamıyor, kendi şovunu yapıyor.

İkinci albümde Hayko Cepkin , ilki kadar `sakin` değil. Altyapıları ve lirikleriyle ilk albümden daha `sert`. Korkulardan bahsediyor. Sözleri ve müziğiyle `Yüzde yüz içime sinen bir albüm oldu` diyor.

İlk albümün arkasında bu kadar durmadın sanki.

Evet, iyi ama benim istediğim gibi bir albüm değil dedim. Ama bu her şeyiyle arkasında durduğum bir albüm. Son yaptığın hep en kıymetlisi olur ya. Onun gibi. Yeni yapacağımın nasıl olacağını tasarlamadım ama bu albümün yeri çok başka.


İki senedir konserler veriyorsun, hangi boşlukta yaptın parçaları?

Birkaç tane hazır parça vardı. Konser dönemi içinde yaptığım parçalardı. `Sıkı Tutun` eski bir parça. İlk albümden sonra yaptığım parçalar. İlk albümden sonra benim kafa yapımın değişmesiyle; düzenlemeleri değişmiş, biraz daha armoni kalıpları korkuya yönlenmiş şeyler oldu. İlk albümün konserlerinde bu albümdeki parçaları söymeye başladım. Albümün yedi parçası bilinir durumda.

İlk albümde de oldukça deneyimli bir müzisyen izlenimin vardı. Eskiden beri bu piyasada olmanın dışında bu kadar kendinden emin durmanın nedeni nedir?

Stratejim var. Hep planlıyımdır. 11 senelik klavyecilik geçmişim var. Mimar Sinan Konservatuvar Şan Opera`ya iki sene gittim. Sonra iki sene Timur Selçuk Müzik Okulu `nda armoni, solfej dersleri aldım. Bir sene de Akademi İstanbul `da piyano eğitimi aldım. Çalıştım. Alt Kemancı`da başladım çalmaya.

Vokal yapıyor muydun o zamanlar?

Back vokal yapıyordum. Ben maymun iştahlı değilim. Aslında gitarist olmak istedim ama gitara yoğunlaşamadım. Piyano eğitimi aldığım için piyanoya yoğunlaştım hep. Piyanoya çok çalıştım. Çok synth elektronik aletler kullanıyordum. Synth`i çalan bir klavyeci lazım olduğu zaman akla gelen ilk isimlerden oldum. Birçok kişiyle çalıştım. Koray Candemir, Aylin Aslım , Ogün Sanlısoy , Demir Demirkan `la çalıştım. Eğitim alabilirsiniz ama yaratıcı gücünüz yoksa patlarsınız. Kendimi denemek için, neler yapabileceğimi test etmek için piyasadaki arkadaşlarımdan akapella`larını istiyordum ve remix yapıyordum parçalarına. O mantaliteler beğenildi. Bandrollü albümlerde yer aldı. Benim çocuk yaşta başladığım işlerdi bunlar aslında. Takdir görüyordum.

Synth klavyeci azlığından dolayı bırakamadım çünkü yerime koyulacak kimse yoktu o zaman. Herkes sonra o sıralar kendi solo albümüyle ilgilenmeye başladı ve bir boşluk oldu. O boşlukta da ben yaptıklarımı EMI `ya götürdüm ve albüm çıkardım.

Sahne şovunu nerede edindin?

Klavyeciyken de öyle çalıyordum ben. Ben öyle çalmayı seviyorum. Beni klavyecilikten hatırlayan birisi için benim şu andaki halim enteresan gelmeyebilir. Ben klavyeyi de havaya kaldırıyordum, tuşları da kırıyordum. O hep vardı. Vokale gelince opera ve şan eğitiminden böyle bir tarza geçebileceğimi tahmin etmiyordum. Bana çok kudretli, deşarj edici geliyordu. Stüdyoda provalarda test ettim ve yapabileceğimi gördüm.

Başka projelerin var mı sahne için?

Çok daha enteresan şeyler olacak. Ben her yerde `sahne özeldir` dedikçe sahne tasarımı yapan kişiler bana ulaşmaya başladı. Şu anda böyle bir ekiple tanıştım. Sahne için çok güzel projelerimiz var.

Kayıtların bir kısmını evde yapmışsın yine.

Davul ve vokal stüdyoda bu kez. Gitar, bas, klavyeler, sampler evde. Albüm yüzde 80 ev ama sağlam bir stüdyodan çok daha iyi.

Neden stüdyodan daha iyi evde kayıt yapmak?

Standart, [Linkleri kayitli üyeler görebilir. Kayit olmak için Tıklayin...] `de yapılan miks`lerden yapmadım ben. Türkiye `de bir davul sound`u vardır. Onu yaparlar. Vokal yüksek olsun, alttan da rock dönsün diye düşünülür. Melodi akılda kalıcıysa yeter mantığı var.

Zaten müzik piyasasındaydın ama şimdi kendin için üretiyorsun. Neler değişti?

O zaman da turneye çıkıyordum, şimdi de konser veriyorum. Yine dolaşıyorum. O tempo aynı. Ama sadece bu benim projem artık. Planları ben yapıyorum. Türkiye `de hemen kabul edilebilirliliği olmadığı için bir strateji uygulamam gerektiğini düşünüyorum. Ve daha yapmam gereken şeyler de var. Benim bir tezim var. Albümler çıkar, kişi karakterliyse değişmez ama çevresi değişir. Benim çevremde değişenler oldu.

Cevabını bildiğimiz bir soru soralım. Türkiye `ye gelecek isimlerden hangisini iple çekiyorsun?

Marilyn Manson(Radar Live , 2 Temmuz Pazartesi, Kilyos Solar Beach) kadar hiç kimsenin beni heyecanlardırmadığını gördüm.
Evanesence`ten (24 Haziran Pazar, Turkcell Kuruçeşme Arena) önce sahneye çıkacağım . O da iyi olacak ama Marilyn Manson beş dakika sahnede durup gitse bile bana yeter. Ölmeden görmek istiyorum.