Tükendim..sigaram gibi..duman oldum
Benden bihabersin..umursuz ve şuursuz
Vücudum yarıklarla boğuşurken..sen yorgunsun

Bekledim…
Usulca bana bakmalarını seyrettim..senden habersiz
İç çekemlerine şahit oldum..benden gizli
Adımı zikredip..çağırmalarını duydum..sen inkar etsende



Sarıldım…
Bana kucak açmalarına..Kaşımı gözümü oynatmadan
Seni seviyorum demelerine..Korktum sıcacıkken soğumasından
Umutsuzken umut dağıtmalarına..Umut trenim olmana

Korktum…



Çalınmandan..Gecenin kuytuluğunda sessizce
Çıkıp gitmenden..Olmayacağını düşünsem bile
Benden önce göç etmenden..soğuk ve titrek

Yoruldum…

Düşünmekten..Nerde nasıl ne haldesin
Ağlamaktan..Sen görmesende..ben kahır alemindeyim
Yürütmekten..Bir gün ama bir mutlaka gibilerinden

Bittim…
Kokan bir cesedim..
Zararım kendime..
Bilmekteyim..
Ne çare avuçlar soğumuş mesafe olmuş derya..
Olunca güzellikler senden ırakken bende..
Bende gidiciyim ben yokken sende..
Tükenen mürekkep gibi..
Başladım gözlerimde perde ile adım atmaya..
Değneksiz desteksiz gidişmelere..
Neden bir volkanın lav’ı gibi akamıyorum yanına neden yağan yağmur gibi süzülemiyorum yanaklarına..
Neden açamıyorum bir çiçek gibi eteklerinde..
Bir zamanlar vardın şimdi yoksun..