| ne gittiğini unutabılırım ne kaldıgını
 Ne gittiğimi unutabilirim ne kaldığımı hatırlayabilirim..Zaman her şeyi silikleştirirkensana artık söyleyecekanlatacak sevgim kalmadı benim.Üzerine tutup sana yakıştıracak hiç bi rengim kalmadı.
Gözümü yumuyorumboşluğuna çarpıyorumyürüdüğümüz köprüler yıkıldıtükürdüğümüz vapurlar yok artık..Şehre yağmur yağıyor artıkeylül biteli çok oldu..
Gözümü açıyorum adını unutuyorum.Üzerime basıpgeçip gittiğin hayatın geliyor kulağıma..Anlatıyorlar..Adımı söylüyormuşsuncanın acıyormuş üstelik! Biliyor musun ben hep sana açtımsana rağmen sana acıkmış günlergecelerle dizdim boğazıma yutkunamadıklarımı..Hep doymadan kalktım sofrandan..Sen benim ruhumu öpmeyi unuturken ve dudaklarımdan kandırırken beniben seçtim sana inanmayıtuttuğum ellerini koşulsuz bırakmamayı ben seçtim..Çünkü ben ömrümdür ilk defa “senin” kokunda kör yaşadım.Kendimi ilk emanet edişimdi..
Şimdi bensenin o sever gibi beni taklit ettiğini henüz anladığım o kışların üstünekendi kışımdan yazıyorum sana bunları..Sesin silindi artıkçarpmıyor evimin duvarlarından kulağımakendi sessizliğimden yazıyorum sana bunları..Ellerimayaklarım yine buz gibi her uykuya gidişimde her zamanki gibikendi kendime ısınmayı öğrendiğim gecelerden yazıyorum sana bunları..Sokaktan geçen poçacıdan içim acımadan kendim için poça alabildiğim pazar sabahlarımdan yazıyorum sana bunları..
Kendimi yeniden buyur ettiğimkendi cennetimden yazıyorum..
Bitti hasretliğin burada..
Hadi kal sağlıcakla..
alıntı | 
20.08.07, 01:31
Normal
